RECENSIE - EMMELOORD – Haar vorige programma was een tikkeltje rustiger maar in Boheems is Sara Kroos weer even onstuimig als altijd. Kroos is nog geen dertig en heeft al een bewogen theaterleven achter de rug. “Ik wil meer, ik wil zoveel meer”, zingt ze uitbundig in een van haar vele liedjes. Op blote voeten en vele kilo’s lichter raast ze over het toneel. Begeleid door vier muzikanten, ‘mijn mannen’, stoomt ze van het ene nummer naar het andere.
Gelukkig zijn er ook mooie humoristische monologen want die maken dit programma sterk. De muziek is hard en hevig, de prima muzikanten vormen een waardevolle toevoeging maar de meeste songs klinken toch teveel inwisselbaar. Er is geen lied dat er echt uitspringt of onder de huid kruipt. Het akoestische ‘We gaan hier vandaan’ komt het dichtst bij het hart. De cabareteske kant van Kroos is haar grootste kracht. Vooral het komische betoog over ‘hangbekken’ en andere chagrijnen slaat aan. “Zolang die bek nog wil bijten, gaat hij tenminste niet hangen.” De relatie met haar Grote Liefde biedt genoeg stof voor grappen. Weergaloos illustreert zij waartoe het verwaarlozen van je partner kan leiden. Haar creatie van kromgegroeid harig monster staat op het netvlies gebeiteld. En van de orakelende geesten maakt Kroos drie topscènes. In ‘Boheems’ gaat de cabaretière totaal los. Ze speelt piano, danst en springt als een jonge hond. Haar energieke performance blijft aanstekelijk. Ze brult, schreeuwt, boert en gromt maar is tegelijkertijd mooi, vrouwelijk en elegant. De kleine improvisaties met het publiek zijn welkom en zorgen ervoor dat alles niet te gelikt verloopt. Kroos wil meer en die gretigheid siert haar: “Ik ben het mannetje en het vrouwtje. Ik heb the best of both worlds”. Maar muzikaal en inhoudelijk zou zij vooral met subtiliteit nog winst kunnen boeken.
KLEINKUNST - Sara Kroos: Boheems. Gezien: ’t Voorhuys Emmeloord, 4/2. Verder: Apeldoorn 11/2 en Deventer 6/4.
U kon tot 07-03-2010 reageren op dit artikel.