Als ze in Suriname zijn missen Cor en Delie Meerzorg hun kleindochter. Nu ze in Nederland zijn, missen ze kinderen uit het tehuis. foto Hans Veenhuis
Toen waren ze bang dat ze hun kleindochter verschrikkelijk zouden missen. Deze weken missen 'opa' en 'oma' de vijf kinderen voor wie ze zorgen, maar van wie ze de afgelopen maanden ook zijn gaan houden. "Het was een moeilijke start", bekent Delie. "Maar het gaat nu ontzettend goed. Met ons en de kinderen."
Ze vertrokken vorig jaar zomer - allebei destijds al de 65 gepasseerd - met het idee om eerst alles op orde te krijgen voordat ze kinderen zouden opvangen. Het liep anders. "Binnen de kortste keren werden we gevraagd voor crisisopvang. Hadden we opeens de zorg over twee kinderen, maar nog geen bedden of financiering."
Na deze wat erg enthousiaste start, kregen Cor en Delie langzaam maar zeker de boel op de rit. "Er wonen nu vijf kinderen bij ons en een van de moeders, die op straat was beland."
Het afgelopen jaar heeft het Emmeloordse echtpaar een kindje moeten terugsturen naar de moeder. "Dat kindje was al zo beschadigd. Dat ging echt niet. We proberen nu voor kind en moeder psychologische hulp te regelen. Ook al kan het kind niet bij ons wonen, we laten ze niet in de steek."
Als Delie over de Surinaamse kinderen praat, klinkt er oprechte warmte door in haar stem. Alsof ze het over haar eigen kinderen heeft. "We zijn ook echt een beetje familie van elkaar geworden. Natuurlijk missen wij ze, maar gelukkig kunnen we skypen. Dat maakt het iets minder erg."
Via skype zien Delie en Cor dat het goed gaat met de kinderen. "Al missen ze ons, 'opa en oma' wel. Over twee weken gaan we naar ze terug."
Delie en Cor Meerzorg hebben liefde genoeg over om voor nog meer kinderen te zorgen. „We kunnen er nog een huisje bij krijgen. Dan zouden we voor nog eens zes kinderen kunnen zorgen. Daar hebben we alleen het geld niet voor. We krijgen geen subsidie. Onze stichting Brasami (Surinaams voor omhels me, red.) is honderd procent afhankelijk van giften.”
Uitbreiding behoort tot de toekomstplannen. Voor nu leggen de Emmeloordse grootouders elders de prioriteit. „Onze huidige auto is niet groot genoeg voor vijf kinderen. Het is niet veilig, maar we hebben op dit moment geen andere keus dat er soms kinderen los in de achterbak zitten. Maar dat is ook in Suriname verboden.”
Dagelijks moeten de kinderen met de auto naar school en huis gebracht worden. Twee keer per week onderneemt het stel een tocht van dertig kilometer om de kinderen in de leeftijd van vijf tot tien jaar af te zetten bij het Seedorf Stadion voor de voetbaltraining. „Maar een uitje met zijn allen in het weekeinde of op een feestdag zit er op dit moment niet in. Dat is vreselijk jammer.”
Delie Meerzorg hoopt dat ze binnenkort een busje tot haar beschikking heeft. „Ik zou graag voor meer kinderen willen zorgen, maar eerst moeten we ervoor zorgen dat de kinderen voor wie we nu al verantwoordelijk zijn, het goed hebben. Dat ze veilig zijn.”
Meer informatie over het kindertehuis en het werk van Cor en Delie Meerzorg in Paramaribo is te vinden op www.brasami.nl.
U kon tot 15-07-2011 reageren op dit artikel.