LELYSTAD - Lelystedeling Kees Wieriks (64) wordt er nog vrijwel dagelijks aan herinnerd.
Niet alleen als hij als vrijwilliger op de Bataviawerf bezig is. Ook als hij op markten door het hele land laat zien hoe het zeilen naaien in zijn werk gaat, is er altijd wel iemand die het over de brand heeft. De brand, die op 13 oktober de zeilmakerij, kantoren en de werkplaats van de Lelystadse werf in de as legde.
Tien jaar geleden specialiseerde Wieriks zich in het naaien van de zeilen. Hij werkt al ruim zestien jaar op de Bataviawerf als vrijwilliger. ,,Samen met mijn vrouw. We komen er dagelijks;'', vertelt hij. Maar laat hij nu net op de avond van de brand met zijn been omhoog zitten. ,,Ik was naar de sportclub geweest en we gingen squashen. Dat was ik niet gewend en ik liep een zweepslag op. Ik sta als eerste op de lijst om gebeld te worden als er alarm geslagen wordt. Nu kon ik niet komen. Wat heb ik gebaald.''
Een dag later ging Wieriks wel een kijkje nemen. ,,Emotioneel was het, ja. Er was gewoon niets meer van over. En ook de weken daarna was het moeilijk, elke keer was er wel weer iets waarvan je dacht: goh, dat is er ook niet meer.''
Een van de grootste verliezen door de brand zijn de zeilen van de Bataviawerf. De zeilen zijn niet het levenswerk van Wieriks - ,,die zeilen waren al klaar toen ik vrijwilliger werd''- maar hij zal een groot aandeel hebben in het maken van nieuwe exemplaren.
Al zal het nog even duren voordat er weer zeilen wapperen aan de masten van de replica van het VOC-schip. ,,We willen ze weer van linnen maken, de meeste zeilen van nu zijn van kunststof'', legt Wieriks uit.
Maar de weverij in Schotland, waar de oude zeilen van de Batavia zijn gemaakt, bestaat niet meer. En dan moet er nog ruimte zijn waar de zeilen aan elkaar genaaid kunnen worden. ,,Het gaat om zulke lange banen, daar konden we op de lange snijtafel op de zolder van de zeilmakerij mee uit de voeten. Maar nu kunnen we er nergens mee naartoe. Voordat er een nieuwe zeilmakerij gebouwd kan worden, moet alle zaken met de verzekering afgerond zijn.''
Een lange adem zullen de vrijwilligers van de Bataviawerf nodig hebben. Wieriks gaat elke dag weer vol goede moed aan de slag, er is nog genoeg ander werk te doen. De Lelystedeling heeft ook zijn handen vol aan de winterbeurt van Flevo-aak Carla Lammers. ,,De zeilen en tuigage daarvan zijn ook verloren gegaan, maar die kunnen machinaal gemaakt worden'', zegt Wieriks.
,,We krijgen heel veel reacties van mensen die willen helpen met het naaien van de zeilen voor de Batavia. In februari houden we een dag, waarop al die mensen mogen laten zien wat ze kunnen. Zodat we, als de zeilen er zijn, direct aan de slag kunnen gaan.''
U kon tot 29-01-2009 reageren op dit artikel.