NOORD-OVERIJSSEL - "Als je een dier red uit een slechte omgeving, is dat een heel prettige ervaring voor jezelf. Deze taak is heel leuk om te doen." De afdelingsinspecteurs van Dierenbescherming Noord-Overijssel voeren hun vrijwillige taak vaak uit naast een vaste baan.
De regionale afdeling van de Dierenbescherming wil het team graag uitbreiden en is op zoek naar intern op te leiden inspecteurs.Dat de functie van dierenwelzijninspecteur een gevoelige is, blijkt uit het feit dat de inspecteurs niet met hun naam in de krant genoemd willen worden. "Je wordt vaak niet met een kop koffie binnengelaten als je een melding onderzoekt", vertelt één van de inspecteurs uit deze regio. "Vaak zijn het zwart-wit situaties. Je moet mensen duidelijk maken dat het verwaarlozen of mishandelen van dieren onnodig is. Een hond luistert niet beter als hij wordt geslagen."
Eerder dit jaar fuseerde de Dierenbescherming Vechtdal met onder meer de zusterafdeling in Steenwijk en omgeving. "Rond Hardenberg en Ommen hebben we voldoende inspecteurs en ook in de richting van Zwolle worden er op het moment een aantal opgeleid", zegt Anita Kleinjan, coördinator Toezicht Dierenwelzijn van de organisatie. "We zijn nu op zoek naar kandidaten die in de omgeving van Steenwijk wonen." Om geïnteresseerde mensen te motiveren voegt ze toe: "De inspecties zijn in de eigen vrije tijd en dus naar eigen inzicht in te delen."
Een groot deel van de meldingen waar de afdelingsinspecteurs zich op storten, blijkt ongegrond. Kleinjan: "Dat kan komen door onwetendheid, maar zelfs bij burenruzies is het niet ongebruikelijk dat men een valse melding over dierenmishandeling indient." De vrijwillige inspecteurs doen in veel gevallen het voorwerk voor de districtsinspecteurs, die aan het uitzoeken van meldingen een dagtaak hebben. Is er sprake van een heel ernstige situatie, dan wordt de Algemene Inspectiedienst (AID) ingeschakeld.
Volgens één van de afdelingsinspecteurs is het beter om met z'n tweeën naar een melding te gaan, hoewel ze zelf meestal alleen is. "Ik ben vaak zat bedreigd. Ik wil niet zeggen dat het erbij hoort, maar het overkomt je. In de cursus vooraf leer je wel hoe je met zulke situaties moet omgaan", vertelt ze. "Je moet voor jezelf een grens stellen, weten wanneer je beter kunt weggaan. Je kan het zo gevaarlijk maken als je zelf wilt."
De opleiding tot inspecteur duurt ongeveer twaalf zaterdagen en wordt door de Dierenbescherming gegeven. "Je wordt daar ook wegwijs gemaakt, over dierenziektes bijvoorbeeld. Dan weet je bijvoorbeeld dat mensen die bellen over een paard dat in een wei staat met nauwelijks gras, niet altijd terecht een melding indienen. Shetlandpony's kunnen beter niet in te hoog gras staan in verband met ziektes, om eens wat te noemen", legt de inspecteur uit.
- pagina 19: Met hitte goed op huisdieren letten
U kon tot 10-09-2009 reageren op dit artikel.