Geallieerde soldaten (rechts) probeerden tevergeefs de door Fransen verdedigde Loozensche Linie in te nemen. Aan de boorden van de Vecht hadden ze hun bivak opgeslagen. foto's FFU Press Agency / Cor van Dalen
Oorverdovende kanonschoten, het knallen van musketten en het tromgeroffel van de oprukkende soldaten.
Oorverdovende kanonschoten, het knallen van musketten en het tromgeroffel van de oprukkende soldaten.
1/3
LOOZEN - Het is 1813 en het vroege begin van de ochtend. Met een keurende
blik schuifelt de oude sergeant tijdens het appél langs de 14 soldaten van
Les Grenadiers Hollandais. Kleding - de lange bloedhete blauwe jas die
capote wordt genoemd - en de musketten worden geïnspecteerd. Ook uitstraling
en houding moet goed zijn. Statig én rechtop is het advies. Zelfs na een
zware nederlaag.
Want van de 1.500 grenadiers is dit handjevol nog over na een veldslag in Rusland. Nu hebben ze de taak om de geallieerde troepen buiten het bastion van de Loozensche Linie te houden. "Eigenlijk zijn wij opgeheven", buldert de officier. "Maar echte grenadiers vechten door. Ik zal zelf ook aanwezig zijn. Zoals in Rusland en Moskou. En zijn jullie bereid om te sterven voor de Keizer?"
Keihard klinkt 'oui' over de zonovergoten Vecht, waar de soldaten hun bivak
hebben opgeslagen. De dames met jurk, wollen sokken en klompen zorgen goed
voor hun mannen. Na een mok koude thee met suiker en een bord met witte
bonen, spek en ui gaan de soldaten in het gelid naar de plek waar bloed zal
gaan vloeien. Tromgeroffel begeleidt de doorbijters met bloedige
handgemaakte wonden in het gezicht. Het derde regiment Grenadierds de la
Garde Impériale is één van de vier groepen die de nooit gebeurde veldslag
naspelen in de Loozensche Linie, aangelegd als Frans verdedigingswerk tussen
Gramsbergen en Hardenberg.
Orders worden in de Franse taal
overgebracht. 'Par le flanc' en 'Convasion' is voor onze mannen duidelijke
taal om als eenheid op te treden. Een stopteken wordt opgevolgd en de
musketten gaan van de schouder. Het kruit verdwijnt in het wapen en daarna
wordt de loop aangestampt. Bij het bevel van de meerdere wordt gericht en
gevuurd. Als je het wit van de ogen van de tegenstander ziet, dan maak je
kans dat je raak schiet. Want het zijn echte oldtimers die alleen viavia nog
te koop zijn.
De kapitein heeft het script en zijn onderdanen krijgen bij een
vuursalvo van de tegenstander te horen wie zijn leven moet geven. "Jij
valt bij het volgende schot", is voor de aangesproken soldaat voldoende
om afscheid te nemen van deze wereld. Met een goede show komt hij aan zijn
eind en kunnen de nabestaanden hem naar een veilige plek slepen. Maar alles
is nep, dus de getroffen soldaat begint buiten het zicht van het publiek aan
zijn tweede leven.
Door communicatieproblemen is soms niet helemaal duidelijk wanneer de aftocht moet beginnen. "Ik weet niet wat ze daar in de verte willen, maar ik ben bijna door mijn kruit heen", fluisteren de amateur-historici elkaar dan in de oren. Gelukkig is het grote publiek op afstand, dus kan in onvervalst Nederlands de order aan de tegenstander worden gegeven dat hij terug moet trekken. Terug op de vaste wal worden de heren weer verwend door de dames die het huishouden in het kampement goed op orde hebben. De kapitein is tevreden over de inzet van zijn grenadiers. " Mannen, het ging goed. We zijn per persoon gemiddeld twee keer gesneuveld."
U kon tot 28-10-2009 reageren op dit artikel.