Als het licht uit gaat, is kunstwerk verdwenen

Auteur: door Wim de Jonge |   maandag 02 november 2009 | 07:07

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Elbert Hop kijkt op de manier zoals veel mensen het werk bekijken: de illusie aan de voorkant en de werkelijkheid aan de achterkant. foto FFU Press Agency

Elbert Hop kijkt op de manier zoals veel mensen het werk bekijken: de illusie aan de voorkant en de werkelijkheid aan de achterkant. foto FFU Press Agency

HARDENBERG - 'Laat u niet afschrikken door de rommel op dit kunstwerk. De andere kant is echt de moeite waard.' Deze vreemde waarschuwing kan het best bij KNST SPR in Hardenberg worden opgehangen.
Vlak voor het raam zijn op de achterzijde van twee kunstwerken verscheurde folders en plakband te zien. Eenmaal binnen blijkt dit snij- en scheurwerk noodzakelijk voor unieke kunst. Verantwoordelijk is Elbert Hop en alles begon met een plakbandje dat los liet; het begin van een jarenlange fascinatie voor licht en schaduw was geboren.

"Ik wilde als kind schilder worden, maar als ik een paard afbeeldde dan was het niet het paard dat ik zag bewegen. Schilderen is niet meer van deze tijd", herinnert hij zijn eerste worsteling. Hij heeft zijn unieke manier van werken uitgediept en geperfectioneerd. Het licht valt door de openingen in de achterzijde en creëert een afbeelding op het doek. Voor het raam van KNST SPR hangt het eerste werk dat Hop op deze manier maakte als examenopdracht voor de Rietveld Academie. Elders in KNSTSPR is zijn ontwikkeling zichtbaar. TL-licht (in plaats van de zon) door gesneden materiaal tovert lichtschilderijen op het witte doek, met fotografische perfectie. En de volgende stap is het loslaten van de afbeeldingen van anderen en het creëren van eigen (licht- en schaduw)beelden vol symboliek. Zonder Hardenberg had hij die laatste stap niet kunnen maken. De liefde bracht hem naar de Vechtstad. En hij werd begeleider van Art Crew, het kunstatelier voor mensen met een verstandelijke beperking (en een kunstzinnige gave). Dat was net de impuls, die Hop nodig had om de volgende stap in zijn ontwikkeling te kunnen maken. Hij zat in een jarenlange artistieke dip, nadat hij foto's van anderen perfect kon transformeren naar zijn vorm. Het gebrek aan vrijheid begon te knellen.

"Ik zat vast op dingen die anderen hadden gemaakt en kwam niet los. In Hardenberg werd ik gedwongen verder te gaan met een eigen stijl. Weg uit Amsterdam met alle drukte en alle informatie. Ik zag de vrijheid en onbevangenheid van de mensen van Art Crew. Dat heeft mij gemotiveerd in mijn vrijheid." De remming was weg. "Ik laat het gaan zoals het gaat, dan komt het waar het zijn moet." En dat kan maanden duren, want zo lang is Hop met een werk bezig. "Het duurt een paar maanden voordat ik echt tevreden ben, maar ik werk er ook niet dagelijks van negen tot vijf aan."

Hop vindt het niet erg als mensen steeds naast de 'lichtschilderijen' staan om aan de achterkant het snijwerk van de kunstenaar te bewonderen. "Het is een illusie, alles is vergankelijk. En ook een heel transparante manier van werken." De kunstenaar vindt het snijwerk het leukste onderdeel van zijn werkwijze. En het moment dat het doek voor het eerst wordt opgehangen. "Dat gaan het licht alle kanten op. Schitterend."

Hop geeft een demonstratie door alle lichten in KNST SPR uit te doen. Ineens lijken er andere werken in de ruimte te hangen. Intenser. Vervolgens gaat ook het licht achter de schilderijen uit en er zijn alleen witte doeken zichtbaar. Overigens de ideale manier om de kunst onaantrekkelijk voor inbrekers te maken.

U kon tot 01-12-2009 reageren op dit artikel.


Nu op de homepage

Klik hier voor meer....