article
1.6127614
HARDERWIJK - Corien van der Meulen, directrice van het Stadsmuseum, verhuisde begin juni naar de binnenstad van Harderwijk. Vanzelfsprekend verhuisde haar kat Vlammie mee. Voorzichtig liet Van der Meulen de kat aan zijn omgeving wennen, maar op een dag wist hij te ontsnappen. Van der Meulen vond, na lang zoeken, haar kat dood terug. Althans: dat dacht ze.
Harderwijkse Vlammie: de dode kat die niet dood bleek te zijn
HARDERWIJK - Corien van der Meulen, directrice van het Stadsmuseum, verhuisde begin juni naar de binnenstad van Harderwijk. Vanzelfsprekend verhuisde haar kat Vlammie mee. Voorzichtig liet Van der Meulen de kat aan zijn omgeving wennen, maar op een dag wist hij te ontsnappen. Van der Meulen vond, na lang zoeken, haar kat dood terug. Althans: dat dacht ze.
http://www.destentor.nl/regio/harderwijk/harderwijkse-vlammie-de-dode-kat-die-niet-dood-bleek-te-zijn-1.6127614
2016-06-21T18:23:00+0000
http://www.destentor.nl/polopoly_fs/1.6127648.1466532932!image/image-6127648.JPG
Harderwijk,Sociaal en maatschappij,kat,dieren,Vermist,zoekactie,huisdieren,top
Harderwijk
Home / Regio / Harderwijk / Harderwijkse Vlammie: de dode kat die niet dood bleek te zijn

Harderwijkse Vlammie: de dode kat die niet dood bleek te zijn

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      De poster van Corien van der Meulen voor haar kat Vlammie
      Fotograaf
    HARDERWIJK - Corien van der Meulen, directrice van het Stadsmuseum, verhuisde begin juni naar de binnenstad van Harderwijk. Vanzelfsprekend verhuisde haar kat Vlammie mee. Voorzichtig liet Van der Meulen de kat aan zijn omgeving wennen, maar op een dag wist hij te ontsnappen. Van der Meulen vond, na lang zoeken, haar kat dood terug. Althans: dat dacht ze. 
    Iemand vertelde dat hij de kat had gezien. Levenloos drijvend in de Friese Gracht

    De zesjarige kater met vuurrode vacht spurtte vorige week woensdag het huis uit. „Ik zag het gebeuren en dacht, wat fijn dat hij weer lekker vrijuit kan rennen.” En vrijuit rennen, dat deed Vlammie. „Ik snelde achter hem aan, heb nog geroepen, maar hij was al gevlogen.”

    Vermist-posters
    De zorgen sloegen onmiddellijk toe. Fietsend speurde ze de stad af. Maar geen spoor van Vlammie te bekennen. Vermist-posters werden verspreid, en social media werd ingeschakeld. Met succes. Twee dagen later leek hte verlossende telefoontje te komen. ,,Iemand vertelde dat hij de kat had gezien. Levenloos drijvend in de Friese Gracht…”

    De vriend van Van der Meulen nam onmiddenlijk polshoogte. Hij viste het dode beestje uit het water en zag het meteen: dat was inderdaad hun rode kater. Onmiskenbaar Vlammie.

    Enthousiasme
    De rode kater werd in het bos begraven. De kous leek daarmee af, ware het niet dat Van der Meulen de volgende dag opnieuw gebeld werd. Een man claimde dat hij Vlammie had gezien. ,,Dat kan helemaal niet, zei ik, terwijl ik het enthousiasme van mijn al juichende dochter probeerde te temperen.”

    Nieuwsgierig sprong Van der Meulen op haar fiets en trapte naar haar oude huis. ,,En daar zat hij! Sterk vermagerd, maar het was Vlammie! Het is werkelijk ongelooflijk!”

    Oerol
    In huize Van der Meulen heerste blijdschap. Toch was er nog een onbeantwoorde vraag: maar welke kat hadden ze dan in het bos begraven? Nog dezelfde dag, maandag, keerde een vrouw terug van het Oerol festival, maar haar kat zag ze nergens. Via sociale media ontdekte ze dat haar kat begraven was en kwam ze in contact met Van der Meulen. Na een opgraving bleek dat de kat, die niet Vlammie was, inderdaad aan de festivalganger toebehoorde.