De Vrouwelijke Ondernemersvereniging Kampen, B@MM. Vlnr: Erika Nijhof, Carla Hengst, Anna Boellaard en Katja Ketting. foto Freddy Schinkel
"Ik raakte in gesprek met een aantal moeders die, net als ik, vanuit hun eigen huis een eigen bedrijfje runnen. Al snel ontstond daardoor de behoefte aan een regelmatig contact.''
Het idee van onderneemstersgroep B@MM Kampen was geboren. Een netwerk voor 'moederbedrijven'.
Ieder maand komen de leden van B@MM bij elkaar om ervaringen uit te wisselen, of het nu gaat om acquisitie of het combineren van werken en opvoeden.
"Moeders willen naast hun ouderlijke taken ook graag werken. Een vaste baan vinden is vaak niet gemakkelijk. Het risico dat moeders thuis blijven om voor de zieke kroost te zorgen wordt door werkgevers nogal eens als een obstakel ervaren.''
Om die problemen te omzeilen zijn de leden van B@MM tot de conclusie gekomen dat je beter een eigen onderneming kan beginnen.
"Internet is vaak een eerste stap om de onderneming naar buiten te brengen. Ik had nog nooit met een computer gewerkt'', vertelt Erika Nijhof, professional organizer, "Dat moest ik wel overwinnen. Net als mailen, dat vond ik ook onnodig. Toch heb ik de stap gezet en ik merk dat ook het uitwisselen van kennis en ervaring bij B@MM daar een grote bijdrage aan heeft geleverd.''
Voor Anna Boellaard van Het Matelier is internet het enige medium waarmee ze haar bedrijf vanuit huis kan runnen. "Voor mij zijn de mogelijkheden van de laptop bijna een soort schatkist: als je de deksel opent, flonkert het goud. Maar ja, dan ligt het nog niet voor het oprapen.''
B@MM Kampen is voor haar een belangrijk medium om ervaringen met mama-onderneemsters te delen. En elkaar te steunen. "Soms ben ik gespannen voor een gesprek en bel ik met één van de B@MM-ers. Dan word ik wel opgepept om het gesprek met een klant aan te gaan.''
Niet dat ze moeite heeft om moederonderneemster te zijn. "Ik lieg er niet om dat ik kinderen heb en vanuit huis mijn onderneming run. En vaak zijn de reacties ook heel positief. Zolang je je werk goed doet mag het ook niet uitmaken. Maar in het begin moest ik er zelf nog het meest aan wennen. Het gebeurt ook wel dat ik met mijn kinderen in de supermarkt sta wanneer een klant belt. Dan zeg ik gewoon dat ik even bezet ben en bel later terug. Dan moet ik ook wel eens lachen, ze zouden me moeten zien staan met de boodschappen.''


Sorteer reacties
















U kon tot 08-05-2008 reageren op dit artikel.