foto ANP
KAMPEN - In augustus verloren ze vier zoontjes bij een uitslaande brand in hun woonhuis in Kampen. Vanaf deze maand moeten ze een gezinsvoogd dulden voor zeven andere van hun kinderen en wordt er één voorlopig uit huis geplaatst. De rechtbank in Zwolle laat ze onder toezicht stellen van Jeugdzorg. Bovendien wordt al een ondertoezichtsstelling uitgesproken voor een nog ongeboren vrucht; in augustus bevalt moeder Emily opnieuw van een kindje.
Zie ook:
Bij de brand op 18 augustus raakte het gezin dakloos. De Kampenaren zamelden 90.000 euro in om het gezin er in elk geval financieel bovenop te helpen. Bij al dat medeleven en publiciteit werd ook de interesse opgewekt van de Raad voor de Kinderbescherming, kennelijk door de streng-christelijke moraal dat het gezin er op nahoudt. Na een opstandingsdienst sloten de ouders hun rouwperiode af. „We hebben vier zonen mogen teruggeven”, zei vader Lucas later. „Ze zijn aan het logeren”.
Maar de scholen gaven signalen dat de kinderen thuis te weinig uiting konden geven aan hun verdriet. De kinderbescherming rapporteerde in maart dat er sprake is van een ‘zeer gesloten gezinssysteem’. De gezinsleden zijn zeer op elkaar aangewezen, „de ouders dulden nauwelijks inmenging van buitenaf.” De oudste zoon zocht professionele hulp. Dat mocht niet, en hij vertrok. Ook een jonger broertje ging weg, nadat hij verkering had gekregen. ‘Amoreuze relaties voor het 23ste’ waren het gezin niet toegestaan.
Volgens het rapport sloeg vader twee kinderen met zijn riem. Zijn zoon van 13 werd in de kruipruimte opgesloten, een dochter had een ‘redelijk diepe wond’ en een ander kind bleek met een hersenschudding rond te lopen. Een dokter werd daar niet bijgehaald. Voor de rechtbank reden genoeg om op 17 mei de ondertoezichtstelling toe te staan. Het oordeel werd uitgesproken door een ‘meervoudige familiekamer’ van drie rechters. Die wordt in Zwolle zelden opgetuigd, slechts als de ‘compexiteit en zorgvuldigheid ertoe aanleiding geeft”, zegt persrechter Sandra Schreuder. „We willen voorkomen dat er bijvoorbeeld alleen een gereformeerde rechter zit”. Het werd een rechtbank van ‘alle gezindten’, omdat deze zaak zo cirkelt rond de geloofsopvatting van de ouders.
Het ging niet alleen om het geestelijke welbevinden, maar vanwege de mishandelingen ook om de lichamelijke. Door dat alles, besloot de rechtbank, kregen de kinderen te weinig ruimte om zich „sociaal en emotioneel te ontwikkelen”.
De ouders zelf willen niet reageren. Sinds de brand worden ze bijgestaan door Aalt Fikse, korpsofficier van het Leger des Heils in Kampen. „Ik ben natuurlijk geen deskundige. Slechts ‘n mens van vlees en bloed. Maar ik herken ze uit het afgelopen jaar niet in dit oordeel. Een gesloten gezin? Nou, ze laten zwervers meeëten bij hen thuis. Doen werk voor asielzoekers, ze wonen elke zondag in onze kerk de diensten bij - en we staan toch niet bekend als een extreme geloofsgemeenschap. Het oordeel van de rechtbank staat nu zo stellig zwart-op-wit, maar het leven zelf heeft meer nuances”.
Sorteer reacties
