Marjanne Peters doet onder andere voorstellingen met Muis en Beer. "Door de stem van Muis krijg ik zelf last van mijn stem. Maar ja, die hoort gewoon bij hem.'' foto Freddy Schinkel
KAMPEN - Pien Peterselie, muis en beer... Kampen heeft er sinds enkele maanden een paar bijzondere inwoners bij. Samen met vele andere poppen, zijn deze karakters hoofdrolspelers van reizend Poppentheater Peterselie, dat sinds kort vanuit de Hanzestad opereert.
De enige persoon van vlees en bloed in dit theater is Marjanne Peters. Zij
verzorgt al vijftien jaar in het hele land voorstellingen met sta-poppen en
knuffels vanuit respectievelijk Groningen en Drenthe. Tot ze de files bij
Zwolle zat was en besloot naar Kampen te verhuizen. "Hier wonen,
scheelt enorm veel tijd. Het ligt centraler. Daarbij is het een leuk, intiem
stadje waar ruimte is voor culturele activiteiten. Kampen heeft nóg een
poppentheater en in de omgeving is ook veel te vinden. Ik denk dat we samen
iets heel leuks kunnen organiseren, zoals een openlucht
poppentheaterfestival."
Poppentheater Peterselie (afgeleid van
de naam Peters) is een reizend verteltheater dat gebruik maakt van
tafelpoppen en -knuffels. Peters speelt met hen in een decor. "Mijn
eigen favoriete figuur is Pien Peterselie, een brutaal meisje met groen
haar. Met haar speel ik voor de wat oudere kinderen."
Hoewel ze vrijwel al haar poppen zelf maakt, weet Peters niet meer zo goed hoe
Pien Peterselie en haar karakter zijn ontstaan. "Dat is gewoon gebeurd.
Net als de stemmen voor mijn personages. Opeens vind je de stem die bij een
pop past." Dat kan nog wel eens lastige situaties opleveren. "Voor
kinderen tot en met zes jaar geef ik voorstellingen die zijn gebaseerd op
het Prentenboek van het Jaar. Dit jaar is dat 'Kleine muis zoekt een huis'.
Die voorstelling slaat enorm aan. Punt is wel dat ik door het stemmetje van
muis erg last krijg van mijn eigen stem. Maar dat geluid hoort gewoon bij
Muis, dat kan ik niet meer veranderen."
Poppentheater
Peterselie geeft voorstellingen voor kinderen vanaf twee jaar. Kinderen
tussen zes en tien jaar kunnen deelnemen aan 'meedoenvoorstellingen'.
Peters: "Dan vertel ik een verhaal. Vervolgens maken alle kinderen hun
eigen pop. Samen maken we dan het verhaal af. Ik doe dat ook met mensen met
een verstandelijke beperking. Dat is ontzettend leuk. Ze hebben over het
algemeen namelijk geen schroom om dingen te doen en halen met veel plezier
het onderste uit de kan. Bij kinderen merk je dat ze zo rond hun zesde,
zevende beginnen te beseffen dat ze zichtbaar zijn. En dat kan ze wel eens
onzeker maken." Voor volwassenen geeft Peters workshops. "Mensen
kunnen bij mij bijvoorbeeld leren hoe ze poppen op een eenvoudige manier
kunnen gebruiken bij taalontwikkeling."
De poppenspeelster
geniet met volle teugen van de interactie met het publiek. "Ik werk er
echt op om zelf het meest schuwe kind mee te krijgen. Dat is geweldig."
Daarnaast leert ze veel over zichzelf. "Het is een prachtig vak. Ik ben
ooit enthousiast gemaakt door een moeder. Zij was, net als drie andere
ouders, met poppentheater bezig. Samen met haar deed ik veel poppenkastwerk,
want ik wilde zelf niet in de schijnwerpers staan. Langzamerhand kwam ik
erachter dat ik vertellen leuker vind en zo ontstond er een ontwikkeling.
Maar ook door het poppenspel zelf heb ik veel over over mezelf ontdekt."
Ze werkt samen met de opleiding Creatieve Therapie Drama van de Hogeschool
Utrecht aan een boek over subpersoonlijkheden en poppenspel. "Die
subpersoonlijkheden zijn stukjes van jezelf die je al dan niet gebruikt. Om
een voorbeeld te noemen: als vrouw word je in onze maatschappij opgevoed om
meegaand te zijn. Tijdens een voorstelling kun je als heks ongebreideld naar
doen. Dan ontdek je hoe leuk dat is en leer je die 'stukjes' van jezelf
kennen."
U kon tot 24-09-2008 reageren op dit artikel.