Het was niet de eerste keer dat de jonge veehouder, die samen met zijn vader Jan Ooink een boerderij met zo'n 85 koeien runt aan zowel de Groeneweg als de Vaarwerkweg in Eibergen, geconfronteerd werd met de gevolgen van een neosporabesmetting. "We hadden een heel goede koe. Daar hebben we een dure stier op gezet om een echt mooi kalf te krijgen. Net toen we de koe zo'n zeven maand later droog wilden zetten (het dier hoeft dan een tijdje geen melk te geven, red.) gooide ze het kalf eruit. Heel zuur", verzucht Gerke. En dat is dan nog een heel duidelijk geval. "Het komt ook regelmatig voor dat de KI (het station dat zorgt voor kunstmatige inseminatie, red.) zegt dat een koe drachtig is, maar er vervolgens aan het einde van de zomer geen kalf komt." Eke miskraam betekent een flinke schadepost voor het bedrijf. "Duizend euro per koe heb je zo." Neospora kan op twee manieren worden overgedragen. De meest voorkomende is de overdracht van koe op kalf. De andere is via hondenpoep van honden in de wei. De hond loopt de besmetting op door in de wei aan nageboortes te knabbelen of vruchtwater op te likken.
De Ooinks hebben vaak honden in hun wei lopen. Vooral aan de Vaarwerkweg, waar een populaire wandelroute voor hondenbezitters langs loopt. Als ze het zien, spreken Gerke en zijn vader de eigenaren aan en leggen ze de risico's uit. Vaak reageren de baasjes begripvol en wordt de hond alsnog aangelijnd. "Maar de volgende dag zie ik dan door het raam van mijn kamertje dezelfde man weer zijn hond los laten lopen. Dat frustreert enorm", vertelt Gerke.
De achttienjarige Eibergenaar is het zat. Daarom zocht hij de publiciteit. Om hondenbezitters bewuster te maken van de risico's van loslopende dieren.


Sorteer reacties
















U kon tot 21-11-2009 reageren op dit artikel.