Het Dierense theaterkoor Music for All zong gisteravond twee liederen bij de viering van Allerzielen in Kranenburg. foto Jan Houwers
KRANENBURG - Het was een plechtigheid van ruim tien minuten, maar de bezoekers kwamen weer van de begraafplaats af met het gevoel een hele eredienst mee te hebben gemaakt.
Het was indrukwekkend, diep en ook heel sfeervol, wat uitvaartbegeleidster Marion Polman had georganiseerd.Het was Allerzielen, de dag dat de namen van in het afgelopen jaar overleden mensen worden genoemd. Al in de tweede eeuw voor Christus werd dit gevierd, in de overtuiging dat de gestorvenen van hun zonden zouden worden vrijgesproken.
"Het is stil op de plaats waar mensen rusten. Ze spreken niet meer hardop. Toch in de kelder van onze gedachten klinken hun woorden als echo's uit een verre tijd," zo sprak ritueelbegeleidster Esther Teunissen de ongeveer vijftig bezoekers van de begraafplaats in Kranenburg toe.
Het was een zeer sfeervol opgezette viering. De witte engelen bij de entree waren mooi verlicht, en blauwe ballonnen wilden naar de hemel. Overal brandden kaarsjes, fakkels en sfeerlampen. De geur van brandend hout dreef over de graven.
Het was een gebaar. "Een klein gebaar", vertelde Marion Polman de aanwezigen. Het was de eerste maal dat ze Allerzielen op deze wijze gestalte gaf.
De kerk verdwijnt steeds verder naar de achtergrond, de fusie van parochies schept afstand, maar door middel van kleine initiatieven kunnen de gelovigen en zij die daar behoefte aan hebben, nog steeds invulling geven aan bijvoorbeeld het afscheid van geliefden.
In feite zou je kunnen stellen dat daarmee het kerkbestuur de 'kerk' aan de gelovigen geeft.
Een gezaghebbend almachtig bestuur cijfert zich door schaalvergroting steeds meer weg, daardoor ruimte creërend voor ideeën en plannen van onderaf.
Tussen de woorden van Polman en Teunissen door zong het theaterkoor Music for All op zeer stemmige wijze May it be van Enya en In this Heart van Sinéad O' Connor. Dat was een hele prestatie, want niet alleen was het erg donker, de dirigent was verhinderd, en ook zo'n twintig leden van het koor ontbraken.
De verschillende stemmen waren daardoor wat minder sterk vertegenwoordigd, maar dat was gezien de sobere en intieme bijeenkomst wellicht meer een voordeel dan een gemis.
De aanwezigen konden kaarsen plaatsen bij graven van bekenden of onbekenden. Ook was het mogelijk om kaartjes te beschrijven, en die dan met een stokje in de grond te steken.
Eenzelfde viering van Allerzielen had gisteravond om half negen plaats in Vorden. Daar stonden het koor Inspiration en columnist Harry van Rijn op het programma.
U kon tot 03-12-2009 reageren op dit artikel.