In volle vaart gaat een hond er met een bal vandoor bij de kennismaking met Treibball op het oefenterrein van de Deventer hondensportvereniging De Vriendschap in Epse. foto Ronny te Wechel
EPSE- "Mijn debiele bordercollie", noemt Corina Meijer haar hond
Sil. En ook wel: "Mijn zeehondje." Het zijn koosnaampjes, da's
duidelijk. Maar waarom hij zo wordt genoemd wordt even later duidelijk.
Corina is deze ijskoude maandagavond te gast bij de Deventer
hondensportvereniging De Vriendschap. Een welkome gast, want hoewel over het
oefenterrein aan de Krukkelandsweg in Epse een snijdend koude wind blaast is
een groot deel van de tweehonderd leden aanwezig. Om kennis te maken met (te
snuffelen aan, zeggen ze zelf natuurlijk) een nieuwe tak van hondensport:
Treibball.
Sil ligt keurig naast Corina en rilt over z'n hele lichaam. Niet van de kou,
maar van blijde verwachting. Waarom praat zijn vrouwtje zo lang? Wanneer
komt nou eindelijk dat commando? Als dat eindelijk klink schiet hij vooruit
als een pijl uit de boog. Hij maakt een kort rondje over het veld, stevent
dan doelbewust af op een paar grote ballen (formaat skippybal) en kiest een
rode uit. In volle vaart gaat hij er mee vandoor, de bal voortduwend met z'n
neus. Af en toe geeft-ie ook als een volleerd voetballer een tikje met z'n
rechtervoorpoot en zelfs balanceert hij de grote bal even op zijn spitse
snoetje. Zich niets aantrekkend van het publiek en alle andere honden die
stomverbaasd naar 'm kijken raast hij op volle snelheid af naar twee
doelpalen. Waartussen hij de bal keurig achterlaat. Om vervolgens bij zijn
vrouwtje een brokje als beloning te incasseren.
Een betere
ambassadeur dan Sil had het Treibball zich niet kunnen wensen. Zijn
enthousiasme slaat meteen over op de leden van De Vriendschap (die overigens
uit de wijde omgeving komen, ook uit Zutphen en Apeldoorn). Dat zich meer
dan genoeg mensen zullen opgeven voor de eerste cursus, die voor maart staat
gepland, lijkt nu al wel zeker.
Treibball is een nog jonge
hondensport. Overgewaaid uit Duitsland, maar bedacht door een daar
woonachtige Nederlander: Jan Nijboer. In Duitsland en Zwitserland wordt
Treibball al een jaar of vijf beoefend, in Nederland was het Corina Meijer
die er anderhalf jaar geleden als eerste mee begon en inmiddels instructeurs
erin opleidt.
Net zoals bij het al langer populaire flyball is
Treibball een vorm van sport waarbij de samenwerking tussen baas en hond
allesbepalend is. Met dien verstande dat het de hond is die het werk moet
doen, terwijl de baas (of het vrouwtje natuurlijk) de commando's geeft. Maar
het plezier waarmee Sil achter de joekels van ballen aanrent maakt wel
duidelijk, dat honden met die rolverdeling best tevreden zijn.
De
spelregels van Treibball zijn tamelijk eenvoudig. In het midden van een
groot veld liggen acht grote ballen. In een driehoek, net zoals bij
poolbiljarten gebruikelijk is. De baas staat met zijn hond aan de rand van
het veld bij een goal. Op teken van de baas moet de hond zo snel mogelijk de
ballen (een voor een) terugdrijven naar de baas, waarna de ballen dan ook
nog in de goal moeten belanden.
Dat zoiets in de praktijk toch iets
minder eenvoudig is, blijkt wel als ook enkele leden van de Vriendschap zich
met hun honden aan het spelletje wagen. Niet elke hond is even enthousiast
als Sil. Laat staan even bedreven. "Maar elke hond kan het leren,
ongeacht het ras", verzekert Corina haar teschouwers. "Al zal een
bordercollie dankzij z'n karakter het waarschijnlijk wel iets beter doen dan
een Sint Bernhard", voegt ze er aan toe. "Die laatste denkt na een
uurtje waarschijnlijk wel: Bekijk het maar!"
