De Lochemse Carola Eppink verblijft graag tussen haar paarden en pony's.foto Jan Houwers
LOCHEM - "Paarden spiegelen mensen." Carola Eppink zal die uitspraak ettelijke keren herhalen in het gesprek. Ze spreekt uit ervaring.
Zie ook:
Eppink, die in het Lochemse buitengebied woont, heeft een passie voor kinderen en paarden. Als sociaal-cultureel werkster trok ze jarenlang met kinderen op. Haar liefde voor paarden en pony's is evenmin van gisteren. Als kind zat ze al graag op een pony in de manege.
Die twee passies verenigt ze in haar nieuwe project: paardencentrum Carolina. Ze richt zich daarbij bijvoorbeeld op het verzorgen van paard- en ponyrijlessen voor kinderen van acht tot en met achttien jaar. Kinderen van de basisschool, maar ook kinderen uit de jeugdzorg en kinderen met een 'rugzakje'.
Daar, in de weides aan de Broekstraat, krijgen jongens en meisjes al rijlessen. Met het opzetten van het paardencentrum wil Eppink haar aanbod professionaliseren. Ze is van plan de stichting Vrienden van Paardencentrum Carolina op te richten. Vanaf volgend jaar zou haar paardencentrum kunnen draaien.
Graag bezigt de 48-jarige Eppink de belofte dat in het paardencentrum zowel het kind als het paard of de pony centraal staat. De vraag is gerechtvaardigd wat dat in de praktijk inhoudt. Eerst haar benadering van de edele viervoeters, die zoveel mogelijk buiten staan.
Eppink onderlijnt dat ze de paarden en pony's zo natuurlijk mogelijk houdt. Zo staan de dieren bij haar niet op een weiland, maar lopen ze op een pad, aan de buitenkant van die weide. Een paard of pony de hele dag op een weiland blijft aan het grazen, zegt ze. En wordt daardoor te zwaar. "Ik leg nu op een aantal plaatsen gekruid hooi. Door van de ene voederplaats naar de andere te gaan, blijven ze in beweging."
Die natuurlijke manier van paarden/pony's houden, heeft een naam: Paddock Paradise. Binnen dat systeem past ook een poel, waar de dieren hun dorst kunnen lessen. Een bult is een ander element van deze natuurlijke aanpak. Een grondhoop in de weide biedt het paard of de pony de mogelijkheid zijn vluchtgedrag er kwijt te kunnen. Eppink, die voor D66 in de Lochemse gemeenteraad zit, richt zich weloverwogen op kinderen. "Kinderen lopen nogal eens vast in het leven. Dat begint soms al op de basisschool. We zadelen kinderen op met een rugzakje (kinderen met bijvoorbeeld ADHD, dyslexie, M.V.). Door om te gaan met paarden en pony's groeit hun zelfvertrouwen."
Paarden en pony's scannen de lichaamshouding van de mens, zegt ze. "Als iemand stoer met een halster naar een paard gaat en de persoon is van binnen angstig, zal het paard stokstijf blijven staan. Ik zeg dan: laat het paard in vrijheid staan, wacht en neem een open houding aan, open je handen. Als het paard dan de hals laat zakken, is dat een teken dat het paard je accepteert. Daar groeit je vertrouwen door."
Naar het paardencentrum komen straks de kinderen niet alleen voor de rijlessen. Ook kunnen ze er de handen uit de mouwen steken, met bijvoorbeeld het mesten en het verzorgen van de dieren. Bovendien krijgt de jeugd uitleg over onder meer de lichaamstaal van paarden en pony's.
Sorteer reacties
vrijheidsberoving, africhting, 'sport' van het dier) alsnog een soort welbevinden voor zichzelf te creeren, omdat men dat bij hun medemens niet (meer) kan halen cq verleerd is, 'beschaafd' als wij zijn geworden.
Dus hebben ze kennelijk slechts een soort pad om zich buiten te bewegen.
U kon tot 01-05-2011 reageren op dit artikel.