LOCHEM - In de tentoonstelling Lifted van Sibylle Eimermacher zijn werken samengebracht uit de series Carpets & Clouds (schilderijen), Signs en Where I want to go (digitale prints). De basis van deze series ligt in afbeeldingen van vloerkleden, wolkenpartijen, beeldtekens en bergtoppen die afsteken tegen een zwarte achtergrond.
Belangrijker dan het traceren van herkenningspunten of inspiratiebronnen is het inzoomen op het toegepaste proces van verandering en vervreemding waardoor oorspronkelijke bronnen in een nieuw daglicht komen te staan. Het gaat Eimermacher niet om concrete registratie van waarnemingen maar om het in gang zetten van artistieke processen die herkenbare beeldelementen in een nieuwe context plaatsen.Soms zijn de ongebruikelijke ingrepen heel simpel.
Zo worden in enkele schilderijen jeans gebruikt als beelddrager. Andere schilderijen waarop tapijten zijn afgebeeld vallen op door hun fluweelzachte uitstraling.
Eimermacher gebruikt geen gewoon schilderslinnen maar doek dat zodanig is voorbewerkt of geprepareerd dat de huid heel zacht lijkt. Ruitpatronen en andere decoratieve vormen zijn soms diagonaal en soms in vogelvluchtperspectief weergegeven. De afbeeldingen lijken te verbleken. Pasteltinten gaan gedeeltelijk op in een roomwit fond en donkere grijstinten verdwijnen half in een zwarte achtergrond.
Een aspect dat als een rode draad door het werk van Eimermacher loopt, is de vraag naar de aard en hoedanigheid van het licht. Waar komt dat licht vandaan? Hoe wordt het gefilterd en wat doet het met de afbeelding? Welke effecten worden erdoor veroorzaakt? In de apocalyptische wolkenserie leeft Eimermacher zich naar hartelust uit in de manipulatie van het licht. Ook in de digitale prints geeft zij zich over aan manipulatie van licht en donker. Ze vervreemdt beeldtekens en bergtoppen van de gebruikelijke context en plaatst ze als geïsoleerde gegevens in een zwart beeldvlak. Lichteffecten en ruimtelijke werking krijgen daardoor nieuwe dimensies en proporties.
Voor Sibylle Eimermacher fungeert de wereld van de dingen als aanjager van artistieke verkenningen. Met haar fascinatie voor onlicht (wat feitelijk neerkomt op het opheffen van het onderscheid tussen daglicht en nachtelijk donker) trekt zij een spoor van bijzondere gewaarwordingen in haar beeldende kunst.
