Het is allemaal haar eigen 'schuld'. Door haar inzet zit Carola Eppink zelf ook vaker achter de computer dan haar lief is. Graag had ze wat meer tijd voor een goed boek, zoals bijvoorbeeld 'Het laatste kind in het bos' van Richard Louv, waarin een kind niet in het bos wil spelen omdat daar geen stopcontacten zijn. foto Jan Houwers
LOCHEM - In de woonkamer van huize Eppink aan de Broekstraat bij Lochem
hangt een groot schilderij. Don Quichotte staat daarop met zijn hulpje
Sancho Panza. Hij is klaar voor de aanval op de windmolens, onschuldige
gevaartes die hij voor gewelddadige reuzen aanziet.
De vergelijking gaat maar gedeeltelijk op. De windmolens die Carola Eppink
bestrijdt zijn wèl grote reuzen, die met hun wereldwijde armen de globe
omspannen. Ze doen veel goed, maar bieden onder de naam internet ook aan
kwaadwillenden een podium om bijvoorbeeld kinderen te beschadigen.
Niettemin heeft het fanatisme van Eppink wel iets weg van de zelfs wat
onwrikbare overtuiging van de 'held' uit de oude verhalen van de schrijver
Cervantes. Geen wonder ook. In april van dit jaar begon ze met haar queeste.
Haar gevecht is jong. In tegenstelling tot de mac-computers van Apple heeft
de Windowsgebruiker geen beschikking over het zogeheten 'ouderlijk
toezicht'. Kinderen, en Eppink heeft de doelgroep thuis zitten, kunnen op
het grote net alle kanten uit, en lopen daardoor veel gevaar.
Met
de door haar ontworpen site
mamasonline.nl strijdt ze niet alleen voor meer regulering op het
internet, maar ook voor bewustwording van ouders.
Cyberpesten,
loverboys die de digitale weg kiezen om meiden te strikken voor hun ongure
praktijken, Eppink wil dat ouders er van weten. Ook de verslaggever, geen
onbekende met het net, weet ze nog met de mond vol tanden te laten zitten
met enige Engelse termen. Ze heeft ze in een woordenboek gezet voor de ouder
die er meer van wil weten.
De naam die ze aan een programma gaf,
msn Lock, was al dan niet gewild, een schot in de roos wat de publiciteit
betreft. Microsoft zag zijn naam ijdel gebruikt en riep wereldwijd I'll see
you in court! (ik zie je voor de rechter, gjr). Eppink verloor, maar dat
verlies sloeg geen deuk in haar wilskracht.
De aanval kwam
natuurlijk ook niet uit een onverwachte hoek. Een bedrijf als Microsoft zit
allicht niet te wachten op initiatieven van wie dan ook om het internet en
computergebruik aan banden te leggen. Elk bedrijf wil dat zijn produkt zo
veel mogelijk en door zoveel mogelijk mensen wordt gebruikt, zonder
restricties.
'Donna' Eppink gaat door, en heeft zich voor 2009 ten
doel gesteld om nog meer mamma's bewust te maken van de gevaren van
internet.
Ze is de grote publiciteitsgolf die over haar heen kwam
nog niet zat. Ze wil wel toegeven dat ze weleens hunkert naar een moment met
een boek op de bank, dat wel. Ze komt ook meteen met een titel: 'Het laatste
kind in het bos' van Richard Louv. Daarin merkt een kind op dat het niet in
het bos wil spelen, omdat daar geen stopcontacten zijn.
Het
paradoxale verschijnsel doet zich voor dat de kinderen van Eppink al wel
eens tegen haar zeggen dat ze maar eens achter de computer vandaan moet
komen. Ze ziet de grap wel, maar kan daar niet om lachen. Inderdaad, het
'kwaad' wordt bestreden met het 'kwaad'.
De verslaggever krijgt
dan ook een kookwekker mee, als relatiegeschenk. Hoe beperkter de tijd, hoe
beperkter de risico's.
Sorteer reacties
U kon tot 29-01-2009 reageren op dit artikel.