In een kwartiertje zet Ondernemend Berkelland-lijsttrekker Erik Roosenboom (links) een beugel aan de muur in het toilet bij Eibergenaar Fred Wooldrik. De verkiezingsactie vloeit voort uit het themacafé voor mensen met een beperking. foto Peter Zandee
EIBERGEN - "Ik kom morgenvroeg wel een beugel ophangen", zei
lijsttrekker Erik Roosenboom van Ondernemend Berkelland (OBL) dinsdagavond
tijdens het themacafé voor mensen met een verstandelijke beperking.
Eibergenaar Fred Wooldrik meldde al een jaar van het kastje naar de muur
gestuurd te worden na een verzoek om een beugel op het toilet.
Wooldrik is sinds zijn geboorte spastisch aan zijn benen. Gaan
zitten en weer overeind komen op het toilet gaat beter en veiliger met een
steuntje. "In de douche hebben we een antislipvloer. Daar een
douchestoeltje krijgen lukte ook, na een telefoontje naar ProWonen. Maar
voor de beugels werden we doorverwezen naar de gemeente. Op de een of andere
manier kwamen we er niet verder mee", zegt de Eibergenaar, die via
werkvoorzieningsschap Hameland bij Schuurman Schoenen werkt.
Politicus Erik Roosenboom blijkt ooit in de verpleging te hebben gewerkt. "
Ik ben daar niet voor niets weggegaan. Het geld dat in de zorg omgaat kan een
stuk beter worden verdeeld. Ik vermoed dat voor voorzieningen als je
scootmobiel en rolstoel een paar keer mensen zijn wezen kijken? En dat je
elke keer opnieuw moet vertellen wat je verdient?"
Wooldrik
beaamt dat. "We hebben hier een tuintje en het valt niet mee om daar
wat orde in te krijgen. Als ik er aan begin schiet het echt niet op. Mijn
partner heeft suikerziekte en last van zijn rug: hem lukt het ook niet. Maar
de Betula-klussendienst die tuinonderhoud doet, mag niet bij ons terugkomen
omdat we samen meer verdienen dan 1500 euro." Voor de OBL'ers is
Wooldriks verhaal een voorbeeld van hoe hulp anders moet kunnen. "
Steeds meer wordt aan mensen zelf overgelaten, maar daarbij wordt niet
voorzien in simpele oplossingen. Neem deze beugels: fluitje van een cent,
maar als er een installateur moet komen, wordt het een karwei van vijftig
tot honderd euro. Andersom: na een paar keer er over praten hadden die
dingen al aan de muur moeten zitten."
Waar de OBL-insteek
nogal eens die van de vrije markt is, heeft Wooldrik inmiddels wisselende
ervaringen opgedaan met dat principe. Onderhoud aan met WMO- geld betaalde
scootmobielen of rolstoelen, is overgegaan van RSR op Welzorg, en momenteel
Hartingbank. "Waar je van anderen hoort dat je eens in de zoveel tijd
recht hebt op nieuw spul, blijft het bij mij behelpen. Mijn rolstoel is door
het vele gebruik ingesleten. En ik voelde me met de scootmobiel het bos
ingestuurd met een accu die bij lange na niet aankon wat zogenaamd werd
gegarandeerd. Wat als je dan komt te staan?"
OBL's
actie is uiteraard een verkiezingsstunt, geeft Roosenboom toe. "Mensen
die ergens het dichtst bij zitten, hebben er het beste kijk op. We luisteren
om uit te vinden wat anders kan."















U kon tot 21-03-2010 reageren op dit artikel.