De grote kluunplaats over de Veneweg tussen Beulaker- en Belter Wijde bij Giethoorn vormde tijdens de Hollands Venetiëtocht een schaatsattractie op zich. Nadat het wedstrijdpeloton er overheen was gedenderd, gebruikten toerrijders de oversteek vooral om even bij te komen. foto Erik Driessen
GIETHOORN/WANNEPERVEEN - De kluunplaats over de Veneweg tussen de meren Beulakerwijde en Belterwijde ligt zondag halverwege de Hollands-Venetiëtocht.
De schaatsverhalen liggen er voor het oprapen, maar vooral het roffelende geluid van de klappende wedstrijdschaatsen - 's morgens heel vroeg al - blijft voor altijd in de herinnering. Een aantal regionale schaatsofficials kondigen het langs de kluunplaats al aan. "Krakend ijs en afzettende schaatsen zijn mooi, maar dit overtreft alles...", zeggen ze, in gespannen afwachting van Nederlands allerbeste marathonschaatsers. "Ze zijn Jonen al voorbij...", kraakt het door een portofoon. Iedereen kijkt op, tuurt naar de noordelijke horizon van de Beulaker. Pas als twee quad-motoren in de verte verschijnen weet iedereen het zeker. Let op, het peloton nadert!Als de eerste A-rijders het met Genemuider tapijt belegde hout opknallen, stelt de realiteit niet teleur. De tikkende klapijzers vormen een winterse slagwerksymfonie die alleen door een Nederlandse componist geschreven had kunnen zijn. "Mooi he?", vinden een paar mannen met enorme ijsmutsen op. Twintig seconden later is het alweer stil. De beste marathonschaatsers van ons land zijn via de Boschwijde onderweg naar Belt-Schutsloot. Het gaat in een razende vaart.
Hoe anders is en klinkt het een paar uur later. Rustig stappen schaatsers van het ijs de oversteekplaats op. Zichtbaar voorzichtig: "Kijk uit, niet vallen hč...".
Of, als je dan toch moet wachten voor het wegtapijt: "Rookworst doen?" Koek- en zopiebaas Eisinga krast met een pen de woorden koffie en thee door op zijn provisorische prijslijst. "Nee, niet uitverkocht, maar we hebben vandaag helemaal geen koffie of thee. Chocolademelk vindt het gretigst aftrek", weet hij uit ervaring.
Even verderop slurpt een vrouw uit Belt-Schutsloot haar laatste bodempje snert naar binnen. Ze heeft griep, maar wil op de laatste schaatsdag van het jaar toch het ijs op. "Als afsluiter van een geweldige week. Vanuit mijn tuin stap ik zo op de schaatsen. Van mij mag het elk jaar zo zijn", vertelt ze. En, haar naam?: "Anoniem..." Ook van een schaatser uit Epe 'doet een naam er vandaag niet toe." Maar wel: "Prachtig ijs, schitterende omgeving." De mededeling dat hij nog maar op de helft van de tocht is, zorgt voor een verwrongen gezicht. "Nou ja, we komen er wel. Gewoon blijven schaatsen he..."
John van 't Westeinde uit Genemuiden schaatst solo. "Doe ik altijd. Het is net als vakantievieren met acht mensen. Dan moet je ook altijd rekening houden met anderen. Niks voor mij", lacht hij. De Genemuidenaar heeft deze week al meer tochten verreden. "Maar deze is de mooiste, omdat je dan door de hele regio schaatst. Bij de andere tochten zie je maar een deel. Dit is het hoogtepunt."
Wethouder Jos van den Nouland van Steenwijkerland is ook op de kluunplaats. Zonder schaatsen. "Ik ben geen schaatser, maar mijn vrouw zit hier in de EHBO-post. Fantastisch evenement", zegt de bestuurder. Nog geen wanklank gehoord ook. "We hebben ons ingesteld op tachtigduizend mensen en zijn dus goed voorbereid. Deze tocht is daardoor een mooie afsluiter van deze week. Prachtige promotie voor Steenwijkerland."
U kon tot 13-03-2012 reageren op dit artikel.