De rit door de onherbergzame Gobiwoestijn in Mongolië maakte indruk op het vijftal. Ronald Kranendonk, rechts, geniet met volle teugen van de tocht per Harley naar Peking. foto Eigen foto
Zie ook:
De weg naar de Olympische Spelen verliep voor het kwintet niet zonder slag
of stoot. "Met één wiel waren we in China toen ons een halt werd
toegeroepen", vertelt Ronald Kranendonk, aan de andere kant van de
wereld, maar met zijn mobiele telefoon kraakhelder te verstaan. "Onze
Harley's mochten vanwege strikte veiligheidsmaatregelen de grens tussen
Mongolië en China niet over, toch een domper op de tocht."
Helemaal onvoorbereid op die tegenvaller waren de vijf niet. "Een paar
honderd kilometer eerder werd ons in kleine dorpjes al verteld dat het wel
eens een moeilijke opgave zou kunnen worden om de grens met motor te
passeren. Na een paar uur onderhandelen met de douane werd ons de toegang
tot het land definitief ontzegd. Ach, en positief zoals we zijn hebben we
snel plan B uit de kast getrokken."
De motoren werden, samen
met alle overbodige bagage, in goed vertrouwen achtergelaten bij de
grenscontroleurs. Een trein bracht de heren vervolgens naar hartje Peking. "
En als je kijkt naar alle drukke steden en dorpen die we per trein passeerden,
dan is het wellicht beter dat we niet met onze motoren verder konden",
constateert Kranendonk. "Een enorm gedrang, slechte wegen en
verkeersregels die steevast aan de laars worden gelapt. Rechts, links, alles
raast voorbij. En de kwaliteit van de wegen laat flink te wensen over. Het
is wat dat betreft niet te vergelijken met de A32."
De slechte
wegen in Siberië, interviews voor de Russische televisie en
brandstofproblemen, de motorrijders hebben inmiddels tal van avonturen
'achter hun naam staan'. "Je maakt iedere dag zoveel mee op zo'n reis,
dat avonturen van gisteren al weer van weken terug lijken", merkt
Kranendonk. "Daarom houden we ook een weblog bij om zo niets te
vergeten. Het is hoe dan ook een unieke ervaring." Meest onder de
indruk zijn de motorduivels van de trip door de haast onbegaanbare
Gobiwoestijn in het zuiden van Mongolië. Die laatste etappe naar de grens
met China werd met bloed, zweet en tranen afgelegd. "Het is daar 45
graden en wegen zijn er niet. Met een crossmotor raas je er zo doorheen,
maar voor onze zware motoren is het een heel ander verhaal. Het is een 'hell
of a ride', met alleen een kompas en elkaar als steun. Kaarten kloppen van
geen kant, het is gokken of je wel de goede richting opgaat."
U kon tot 07-09-2008 reageren op dit artikel.