Martin Bank, vanger van Waterschap Groot Salland, vindt de muskusrat een prachtig dier maar doodt ze bij bosjes. foto Freddy Schinkel ;Martin Bank, vanger van Waterschap Groot Salland, vindt de muskusrat een prachtig dier maar doodt ze bij bosjes. foto Freddy Schinkel
Foto archief. foto Gerald Meijer
foto Gerald Meijer
foto Gerald Meijer
1/4
KAMPERZEEDIJK - Martin Bank spreidt de achterpoten van een vers gevangen muskusrat, steekt zijn neus tussen de poten en ruikt stevig. "Heerlijke lucht." De 51-jarige vanger van Waterschap Groot Salland kan zijn lol op. Vangt jaarlijks een paar honderd van de gravers. Bank is oud-Noord-Hollander en oud-boswachter, hij is valkenier en jager maar bovenal 'een natuurmens'.
Zie ook:
Wijst om zich heen. "Zo ver als je kunt kijken, dat is mijn gebied." Bank staat met zijn waadpak in een sloot aan de Groenesteeg, in het buitengebied van Kamperzeedijk.
WGS 11 is zijn gebied, 210 kilometer aan sloten waar hij de muskusrat de
baas moet blijven. Dat lukt steeds beter. In 2007 ging Bank aan de slag in
het gebied. Hij ving dat jaar - geholpen door collega's - zo'n 2400 dieren.
Inmiddels is dat aantal teruggebracht tot bijna 900 vorig jaar. Een mooi
resultaat van veegacties afgelopen jaren. Waarin groepjes rattenvangers het
gebied in gingen om in één keer honderden klemmen te zetten.
En dat is een zware kluif, in het buitengebied van Kamperzeedijk. Zompige,
venige grond. En dus sloten vol met 'bagger' waarin je kniediep wegzakt.
Houdt geen mens tot in lengte van jaren vol. Iemand die dat niet zo heel
geloofde ging mee met Bank. "We hebben hem met twee man uit de sloot
moeten hijsen."
Bank geniet van zijn werk. Vindt de
muskusrat een prachtig dier. Maar doodt ze bij bosjes. "Ze brengen
schade toe aan oevers, vreten aan landbouwgewassen." De dieren maken
nesten en gangen in oevers, die daardoor slap en week worden. Een tractor
zakt er makkelijk in, een paard of koe breekt er makkelijk zijn been of poot
in. Om nog maar te zwijgen waterkeringen die ze met hun gegraaf ondermijnen.
"Ze verzetten per jaar achttien kruiwagens grond", zegt Bank. En
dus wil hij ze - dood - in handen hebben. Blijft een strijd tussen de rat en
de man. "Ze worden slimmer", vertelt hij. "Zo lijkt het wel."
Er zijn er bij die Banks barrières van fuiken en klemmen omzeilen. Hij
ontdekt regelmatig sporen op de slootkant van muskusratten die hem te slim
af zijn.
Maar ook dat maakt het mooi. De jager en de
prooi die elkaar bezig houden. Een verhaal dat zo oud is als de mensheid.
U kon tot 09-04-2010 reageren op dit artikel.