Gisteren werd de rigoureus opgeknapte botter weer naar buiten gereden in Zwartsluis. Op weg naar het water, maar eerst moest de mast ook nog aan boord getakeld worden. foto Frens Jansen
ZWARTSLUIS - Na honderden uren noest vrijwilligerswerk ligt Nederlands en dus 's werelds oudste nog varende zeilbotter weer in het water.
Nog even in stevige hangbanden aan een hijskraan, om de lang op het droge en daardoor 'gekrompen' eiken rompplanken tijd te geven weer wat te zwellen en het schip zo potdicht te laten trekken, zonder zinkgevaar. Maar ook dat natuurlijke sluitingsproces van eiken in water heeft 'bouwmeester' Richard van de Berg van de Zwartsluizer platbodem ZS13 alle vertrouwen. "Na een paar dagen is de scheepshuid wel weer waterdicht. Ook al omdat we afgelopen winter elke centimeter naad opnieuw gevuld of 'gebreeuwd' hebben, zoals het in vakjargon heet. Bij elkaar dik 400 meter en ik verzeker je, dat is een monnikenwerk", blikt Van de Berg terug op een lange restauratiewinter.
Om over de grootste klus nog maar te zwijgen; de dame werd uitgekleed, tot op het bot! "Het schip is van binnen en buiten helemaal kaal gekrabd en geschuurd. Geen hoekje overgeslagen. Slechte rompdelen zijn vervangen of gerepareerd en toen was het kwasten geblazen. Vijftig liter teer in meer lagen op de onderkant en bakken lijnolie met harsmengsel boven de waterlijn. Aan het smeren leek geen einde te komen, maar het resultaat is er naar. Ja, een oude dame, maar wat een plaatje is het weer geworden!" Maar, allemaal mooi en wel, de 'Sluziger' botterploeg kijkt ook alweer vooruit. "In de kont van 't schip zit nog wat slecht spanthout", weet Van de Berg. "Maar dat kan wel even wachten tot de volgende winterstop. Nu is het zeilen hijsen en genieten. Daar doen dit stelletje bottergekken het graag voor."
U kon tot 10-04-2011 reageren op dit artikel.