Befaamde Route 66 per solex

Martijn de Vries (links) en Henk Kranendonk: "Zie je het voor je: twintig boerenjongens uit Holland op Solexen in lange leren jassen en met pothelmen op in Las Vegas!"foto Sieb van der Laan

'Reken maar mee', zegt initiatiefnemer Henk Kranendonk, uitbater van het Tukse café De Karre. "Een Solex gaat 25 kilometer per uur. Dus over 5.000 kilometer doe je 200 uur. We gaan vier weken op pad, dus je zit 50 uur per week op dat zadel."

En zo is het gekomen: Henk had er een paar jaar geleden net drie motorweken Route 66 (van Chicago naar Los Angeles) op zitten, toen de Solexclub in de bovenzaal van zijn café vergaderde en hij verhaalde. Binnen één seconde was het idee geboren: Route 66 per Solex, nog nimmer vertoond. Maar toen begonnen de problemen en vraagtekens: mag 't van het thuisfront, van 't vrouwgie dus, kan 't financieel? Uiteindelijk bleven er twintig deelnemers over: negentien mannelijke en het enige vrouwelijke lid van de club, Anke Lok van café de Doppe uit Vollenhove, tevens Tjop Tjoppers-penningmeester.

Het vertrek naar de States staat voor 24 september op de rol; de ongetwijfeld triomfantelijke terugkomst voor 24 oktober. Het aanvankelijke plan om met de eigen oude, soms zelfs brocante, Solexen te gaan rijden, leed schipbreuk, want te hoge transportkosten. Bij een Solex-importeur te New York, Verenigde Staten, werden derhalve 22 gloednieuwe Solexen (inclusief een bulte reserveonderdelen en fietstassen) aangeschaft. De rekening van 40.000 dollar is onlangs betaald.

Twee Solexen komen als reserve in de paardentrailer die als bezemwagen dienst doet. De meute wordt voorafgegaan door een auto met spandoek:'Tjop Tjoppers ride Route 66'. De route zelf is 4000-4500 kilometer, maar er worden wat zij-uitstapjes gemaakt. Martijn de Vries, enthousiast Solexer: "We gaan even naar de Grand Canyon en natuurlijk maken we ook een rondje over The Strip in Las Vegas." Dat moet een uitzonderlijke aanblik worden: twintig boerenjongens uit Holland op Solexen in lange leren jassen en met pothelmen op in de glitter en glamour van het gokcentrum van de wereld. De Vries kan niet uitleggen hoe hij zich verheugt: "Illenois, St. Louis, Mississippi, Oklahoma, Texas, Tulsa, we rijden honderden kilometer door de woestijn van New Mexico; geen water, geen tankstation, geen schaduw, de Hooverdam, jongens nog aan toe." En Kranendonk: "En dan komen we aan in Los Angeles, Santa Monica Beach. Dan worden de pijpen opgestroopt en stappen we de Stille Oceaan in. En zingen: 'California Dreamin'."