Co Besselsen, de kindervriend. Duizenden kinderen leerden hem kennen als een man die zijn hart speciaal voor hen wijd openzette. De foto is uit de jaren zeventig. foto Archief Schaarshoek
www.destentor.nl een filmpje van de (bijna mislukte) verplaatsing" />
De uitkijktoren van de Schaarshoek is tijdens de jaren zeventig inzet geweest van getouwtrek. De toren moest op gezag van het Van Ittersumfonds worden verplaatst. De oude toren is allang vergaan, nu staat er een nieuwe. ,,Principekwestie'', aldus Besselsen. Op www.destentor.nl een filmpje van de (bijna mislukte) verplaatsing
1/2
Baron Willem Hendrik van Ittersum en Co Besselsen zijn sinds 1963 gezworen
vijanden. Ruim vier decennialang liggen de twee inwoners van Heino met
elkaar in de clinch. In aflevering 3 de speurtocht in meters archief, de
procedures in vogelvlucht en de 'tactiek' van de baron.
Zie ook:
De archiefstukken liggen klaar, maar om arbotechnische redenen gaan we er geen trappen mee lopen.'' Het is de eerste veelzeggende opmerking van een ambtenaar van de gemeente Raalte als de Stentor de historie van de Schaarshoek/Summercamp wil inzien.
De opmerking is geen grapje. Raalte heeft een indrukwekkende papierwinkel
bewaard. Het gaat om 16 mudvolle ordners die het best met een steekkarretje
kunnen worden vervoerd. Het is opgestapeld ruim een halve meter.
Hierbij moet worden aangetekend dat de gemeente Raalte slechts zijdelings te
maken heeft gehad met de Schaarshoek/Summercamp. De kolossale omvang van het
dossier in het Raalter archief is (vooral) veroorzaakt door het Jacobsgat,
de vuilstortlocatie die recreatieplas werd en op grondgebied van Raalte
ligt. In 1955 werd het Jacobsgat officieel als vuilstortplaats aangewezen.
Schaarshoek-directeur Co Besselsen kocht het geheel in 1963 omdat hij de bui
met de jonge baron Willem Hendrik van Ittersum voelde hangen. Amper twee
jaar later, op 25 januari 1966, registreerde de gemeente Raalte het eerste
officieel bezwaarschrift van het Van Ittersumfonds vanwege de
recreatieplannen van Besselsen. Drie dagen later gevolgd door brief nummer
twee, waarin de bezwaren en protesten door de baron nog eens worden
aangescherpt.
Anno 2009, circa 45 jaar later, is het Jacobsgat nog
steeds een hoofdpijndossier dat ambtenaren, politici, bestuurders,
journalisten, adviseurs, advocaten, rechters en betrokken burgers volop
bezighoudt.
Omdat de Schaarshoek op het snijvlak van drie gemeentes
gesitueerd was (Raalte, Heino en Wijhe) had de directie van het kinderoord
automatisch ook met drie verschillende gemeentes, ambtenaren en
bestuursculturen te maken. De 75-jarige Besselsen, inmiddels al jaren
directeur-af, heeft er een soort 'ambtenaren-trauma' aan overgehouden. Hij
zegt: ,,Was ik net klaar met een ambtenaar van Raalte, dan meldde er zich
weer eentje van Heino of Wijhe, om moedeloos van te worden.''
Tussen Besselsen en Wijhe boterde het vele jaren niet. Wijhe is de gemeente
waarin de Schaarshoek officieel kadastraal gevestigd is. Overigens legt het
de gemeente (sinds de herindeling samen met Olst) de laatste jaren geen
windeieren. Jaarlijks wordt er door Summercamp een slordige 30.000 euro aan
toeristenbelasting afgedragen, terwijl de gemeente daar volgens Besselsen
senior nagenoeg niets tegenover stelt. De frustratie met Wijhe stamt, zo
zegt de Schaarshoek-oprichter, vooral uit vroeger tijden toen Wijhe zich als
handhavende overheid consequent 'spijkerhard' opstelde. De scherpe kantjes
uit die tijd zouden normaal gesproken moeten blijken uit de gearchiveerde
administratie die in het gemeentehuis van Wijhe ligt opgeslagen. Dat blijkt
slechts deels het geval. Alhoewel ook Wijhe een dossier van ruim een halve
meter bewaard heeft - waarin vooral veel bouwvergunningen - ontbreken
stukken uit de jaren zestig, zeventig en het grootste gedeelte van de jaren
tachtig. Dat kan te maken hebben met de wijze van archiveren, het kan ook
zijn dat een deel is vernietigd. Daar zijn - geregeld bij de archiefwet -
regels voor. Ondanks de incompleetheid bij Wijhe is er voldoende oud
materiaal om de geschiedenis van de Schaarshoek/Summercamp verantwoord te
reconstrueren. Daartoe werd geput uit krantenarchieven, de archiefdienst van
de diverse rechtbanken, bewaarde informatie van betrokkenen, correspondentie
van advocaten en verklaringen van de hoofdrolspelers.
Sorteer reacties
U kon tot 27-12-2009 reageren op dit artikel.