De directie van Kinderoord de Schaarshoek heeft door de jaren heen stapels aangetekende juridische brieven op het bordje gehad. Niet zelden is het terug te voeren op het verkoopcontract van 1969 waarin Van Ittersum, zoals hij zelf heeft verklaard, 'stevige bepalingen' heeft laten opnemen.
Zie ook:
Op straffe van boetes is Co Besselsen, zo voelt hij dat althans, 'groot
wild'. Van Ittersum meldt vanaf 1971 dat het de spuigaten uitloopt met de
vakantievierende kinderen van de Schaarshoek. Ze bouwen hutten in het bos,
wandelen buiten opengestelde tijden in de bossen van de baron, lopen op
paden waar ze niet mogen lopen, er worden plastic ijsbekertjes aangetroffen,
afgebroken takken, een onverlaat heeft een kei op de spoorrails gelegd en 's
nachts horen omwonenden gejoel van kinderen.
De brieven van de
baron aan Besselsen staan vol met verwijtende details. In zijn ogen doet
Besselsen er veel te weinig aan om het vandalisme binnen de perken te
houden. De baron schrijft ook: ,,Het komt zelfs voor dat de leiding in het
vandalisme een aandeel heeft.'' Co Besselsen reageert, zoals hij wel vaker
heeft gedaan primair. In een interview met de Zwolse Courant meldt hij begin
jaren zeventig dat hij het er maar lastig mee heeft omdat het kinderoord
tussen 'feodale gronden' ligt.
Dat is duidelijk tegen het zere
been van Van Ittersum, die meteen zijn tactiek bijstelt. De brieven die hij
aan Besselsen stuurt gaan vanaf dat moment in cc (carbon copy) naar andere
instanties. Zo krijgen in 1972 de hoofdingenieur-directeur van
Staatsbosbeheer in Zwolle, de Provinciaal Recreatieconsulent in Zwolle en de
burgemeesters van Heino (Verheyden) en Wijhe (Tellegen) cc-brieven van de
baron op hun bureau. Zo gaat dat decennia lang door. De epistels van Van
Ittersum - destijds directiesecretaris bij o.a. Unilever - zijn in
voorbeeldig Nederlands opgesteld. Het is te lezen dat hij verontwaardigd is
over de gang van zaken: ,,Het moet niet voorkomen dat wij gedwongen worden
de hulp van de politie in te roepen wanneer kinderen met levend hout en mos
hutten bouwen en daarin vuur willen stoken.'' Besselsen vertaalt het zó: het
zijn suggestieve verhalen die hem en zijn kinderoord in een verkeerd
daglicht stellen. De stroom brieven van de baron wekken in zijn beleving een
bepaalde indruk bij de overheidsdienaars en als diezelfde overheidsdienaars
een tijdje later gevraagd wordt om bestuursdwang toe te passen, dan kunnen
zij eigenlijk niet weigeren. Van Ittersum anno 2009: ,,Met heel veel nadruk
wil ik zeggen dat niet wij in de fout zijn gegaan, het is Besselsen die zich
bij voortduring niet aan de regels heeft gehouden. Wij kozen voor
gerechtelijke procedures vanuit onze verantwoordelijkheid naar het landgoed.
Wij moesten optreden. Het instandhouden van het landgoed is een
maatschappelijk belang. Wij vervullen daarmee een sociale functie waarvan
overigens ook de Schaarshoek profiteert en ook mág profiteren. Het moet
alleen niet te gek worden.''
Besselsen: ,,Het is schandalig en
onmenselijk wat die baron allemaal gedaan heeft. Zijn hele leven ligt hij al
dwars. En maar subsidies opstrijken. Heeft hij niks beters te doen dan
briefjes schrijven? Eigenlijk ben ik al die tijd alleen maar in de
verdediging geweest. Het wordt tijd voor de aanval.''
Sorteer reacties
U kon tot 20-12-2009 reageren op dit artikel.