Deel 6: Gewond door strijdbijl

Auteur: door Ruud de Jager |   zaterdag 12 december 2009 | 07:00 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 12 december 2009 | 10:01

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Karakteristieke houding van Tone Roelofs, geweer in de aanslag en speurend naar wild. Eigen foto

Karakteristieke houding van Tone Roelofs, geweer in de aanslag en speurend naar wild. Eigen foto

De controverse rond de Schaarshoek bleef niet beperkt tot rechtszaken en boze brieven. Het kwam soms ook tot heftige confrontaties en fysiek geweld. Zoals die keer in 1996 toen Raaltenaar Tone Roelofs naar zijn zeggen maar net kon wegduiken. Anders was hij doorkliefd met een bijl door een ‘handlanger’ van Besselsen.

Antonie (Tone) Roelofs is inmiddels 76 jaar. Een rasechte Raaltenaar met de uitstraling van een man van stavast. Op zijn oude dag wekt hij de indruk dat je het maar beter niet met hem aan de stok kunt hebben. Tone Roelofs, jarenlang jachtopziener van beroep, doet zijn verhaal bij de snorrende houtkachel aan de Schuilenburg in Raalte. Anderhalve meter boven de warmtebron hangt de indrukwekkende woeste kop van een keiler, een mannetjes everzwijn dat door jager Roelofs is geschoten. Vriendinnen van zijn vrouw Anneke bewonderen de opgezette kop veelvuldig. ,,Ze vinden het mooi om te zien.'' Roelofs jaagt nog altijd graag, hij trekt er zelfs voor naar Schotland, Duitsland, Spanje of zijn tweede huis in Frankrijk. ,,Ik respecteer dat er mensen zijn die tegen de jacht zijn, het moet wél gebeuren'', zegt Roelofs. Om er aan toe te voegen dat tegenstanders van de jacht wel anders piepen als er weer eens een verkeersongeluk heeft plaatsgehad omdat er wild oversteekt.

Tone Roelofs over de affaire uit 1996: ,,Elk najaar koop ik 5 of 10 kuub eiken haardhout voor de kachel. Dan bel ik Wim Bos, de houtbaas van de baron, die blest dan wat bomen aan en vervolgens zaag ik ze zelf om. Die keer was mij een plek aangewezen bij het Jacobsgat. Ik was al druk aan het zagen toen Co Besselsen op me afkwam. Volgens hem moest ik er onmiddellijk mee ophouden. Ik zei: dan moet je bij de baron zijn, niet bij mij. Ik maakte even later een praatje met Mans Askamp, die daar vlakbij in een wit huisje woonde. Askamp had heel veel te verduren van Besselsen, ze zetten vrachtwagens met draaiende motor voor zijn deur zodat hij 's nachts niet kon slapen. Ongelooflijk hoe ze die man getart hebben. Askamp ziet drie mannen aan komen lopen en roept tegen mij: ,,Tone, maak dat je wegkomt, ze komen met een paar man.''

Roelofs was naar eigen zeggen niet erg onder de indruk. ,,Ik ga niet zo snel aan de kant, zo zit ik niet in elkaar. Het waren Co Besselsen, zijn zoon Martyn en een andere vent. Ze stonden aan de andere kant van het hek te schreeuwen, ik verstond er niet veel van. Ineens komt die voor mij onbekende vent over het hek, pakt m'n kettingzaag die op de grond lag en gooit 'm het bos in. Datzelfde wilde hij doen met m'n bijl, die lag daar ook. We raakten in gevecht om die bijl. In het gevecht worstelde ik die vent op z'n rug in de modder, ik drukte hem de steel van de bijl op z'n keel en zei: heb je zo genoeg? Hij zei niks meer. Ik liet de bijl los en stond op om me met Besselsen te bemoeien. Ineens hoor ik Askamp schreeuwen: Tone, pas op! Ik kon nog net aan de kant springen, anders had die vent me misschien wel met de bijl in m'n hoofd geraakt. Toen ben ik weggerend. Askamp had de politie al gebeld. Die wist wel wat hij moest doen, want hij had er alle dagen mee te maken.''

Tone Roelofs weet nog een hoop details van toen: ,,Ik was gewond geraakt aan de handen, vanwege dat gevecht met die bijl. De dokter heeft me nog behandeld. 's Avonds kreeg ik de baron op bezoek. Met bloemen. Hij zei: die bloemen zijn voor jou want die klap met die bijl was eigenlijk voor mij bedoeld.''

Een paar dagen later ging Roelofs op de plek des onheils verder met zijn zaagactiviteiten. Hij zegt:,,Of ik niet bang was? Voor het hele spul niet! Die ouwe Besselsen was destijds wel een agressief 'männechie'. Hij stond ook niet best bekend. D'r stonden toen nog oude caravans bij het Jacobsgat. Ik heb gehoord dat de politie daar nog een partij met een paar honderd gestolen boortollen heeft aangetroffen. Die vent die mij met de bijl belaagde bleek een buschauffeur van Besselsen te zijn. Ja, het was zuivere doodslag. Er is drie keer een zaak van geweest bij de politierechter in Deventer. Door verzachtende omstandigheden heeft hij, geloof ik, een taakstrafje gehad. Ik geloof zelfs nog op het Summercamp.'' Volgens Roelofs had Co Besselsen in het beklaagdenbankje moeten zitten, als hoofdverantwoordelijke voor de vechtpartij om de bijl.

De lezing van de kant van Besselsen over deze zaak is heel anders. Martyn Besselsen, de huidige directeur van Summercamp, was ooggetuige. Hij zegt: ,,Mijn vader was in de veronderstelling dat het om onze eigen grond ging. Bomen gingen ons aan het hart. Hij heeft Roelofs daarop rustig aangesproken en later, op advies van de advocaat, nogmaals gesommeerd te stoppen. Roelofs ging stoïcijns door. Mijn vader heeft daarop de politie gebeld, maar die kwam niet. Een paar dagen later hoorde ik van dit voorval, we hadden net bezoek van een buschauffeur die in de ziektewet zat, Cor Hessels. Hij was net ontslagen uit het ziekenhuis na een open-hartoperatie. Ik was benieuwd wat er op het Jacobsgat gebeurde. Cor zei: ,,Ach, ik ga wel even mee. Toen Cor en ik bij het Jacobsgat aankwamen, stond daar Roelofs, hij werd meteen agressief en begon te schreeuwen, mijn vader was er niet bij. Ik diende hem van repliek op gelijke toon. Roelofs schreeuwde dat hij niets met ons te maken had en dat we naar de baron moesten gaan om ons beklag te doen. Cor stak de sloot over, pakte de bijl en de motorzaag die in het weiland lagen en zei: ,,Als dat zo is, moet de baron deze spullen maar bij ons komen ophalen.'' Roelofs werd woest. Het was een grote vent die Cor Hessels van achteren beet pakte en de sloot in sleurde. Cor liet de motorzaag vallen en hield de bijl vast. Roelofs en Cor trokken beiden aan de bijl. Ik was bezorgd om Cor, vooral omdat hij kort daarvoor in het ziekenhuis was geopereerd. Die middag moest hij voor controle erheen. Ik riep dat ze moesten stoppen. Ineens liet Roelofs Cor los, die viel achterover in de modder. Roelofs ging er vandoor. Het is een puur verzinsel dat er geslagen is met een bijl. Askamp had het voorval vanuit huis gezien en was naar buiten gekomen, later stond hij aan het hek, hij riep dat de politie was gebeld. We hebben twintig minuten gewacht, er kwam geen politie. We hebben de bijl en kettingzaag in het weiland gelegd. De volgende dag kwam de politie. Roelofs had aangifte gedaan en verteld dat Hessels met een bijl op hem had ingeslagen. Onmogelijk! Roelofs was daardoor gewond aan zijn pols, een schrammetje en was volgens de politie zwaar getraumatiseerd door de gebeurtenis. Twee dagen later stond hij weer te zagen, dus zo erg zal het trauma niet geweest zijn. Ze plaatsten daarna een hek met schrikdraad en prikkeldraad, terwijl dit naast de speelplaats voor de kinderen was. We hebben vervolgens het kadaster gevraagd om de situatie ter plekke opnieuw te laten inmeten, daarbij bleek dat het bosje inderdaad niet van ons was. Terwijl we het al wel dertig jaar in gebruik hadden, wettelijk ben je dan eigenaar. We hebben vervolgens voor 30.000 gulden (13.600 euro) een hek van een kilometer lang om het Jacobsgat laten zetten, zodat niet nog een keer iemand op onze grond kon komen zagen. De baron had na de eerste melding van mijn vader ook in overleg met ons kunnen gaan. Dat was fatsoenlijker geweest. Feit is wel dat er door Roelofs valse aangifte is gedaan. Cor heeft geen veroordeling gehad, de rechter had alle getuigen gehoord en vond het voorval onvoldoende bewezen.''

Betrokkene Cor Hessels, gepensioneerd, was wegens vakantie in het buitenland niet voor commentaar bereikbaar. Mans Askamp is een paar jaar terug overleden.

 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Zou het voor beide heren zo langzamerhand niet eens tijd worden om, na zóveel jaren onenigheid, eindelijk eens tot bezinning te komen, te stoppen met moddergooien en de strijdbijl te begraven?
Hebben deze heren het lef om elkaar de hand te schudden en een dikke streep te zetten onder al die trammelant of zadelt men daar liever ook hun kinderen, kleinkinderen en alle volgende generaties mee op?
Marjan - 15-12-2009 | 10:26

U kon tot 11-01-2010 reageren op dit artikel.

Nu op de homepage

Klik hier voor meer....

Specials Salland