Pastoor Joachim Skiba van de parochie Lebuinus: 'Ik probeer inspirator te zijn'. foto Gerard Vrakking
WIJHE - Sinds vier maanden is Joachim Skiba pastoor van de parochie Lebuinus. Een Poolse pastoor met een missie.
Pastoor Skiba heeft twaalf 'locaties' onder zijn hoede, voorheen de vier parochies in Deventer, de Worp, Colmschate, Schalkhaar, Lettele, Wijhe, Olst, Boskamp en Boerhaar. ,,Mensen vragen mij of ik al ben ingeburgerd. Dan zeg ik: hoezo ingeburgerd, ik ben hier pas twee weken. Vier maanden gedeeld door twaalf parochies.''Afgelopen zondag vierde Skiba zijn 25-jarige priesterschap, 's ochtends met een H. Mis in de Maria Koningin Kerk in Deventer en 's middags met een plechtige Vesper Lof in de kerk in Wijhe.
Pastoor Skiba woont in de Wijhese pastorie. Tussen de vele cadeautjes en bloemen ter ere van zijn priesterjubileum vertelt de Poolse pastoor over zijn loopbaan, die begon in de stad Opole. In 1987 kwam kardinaal Simonis naar Opole waar hij vele jonge priesters zag rondlopen. ,,Misschien heeft hij toen als grap gezegd: ik neem er een paar mee naar Nederland want daar hebben wij er te weinig.''
Grap of niet, drie jonge priesters, meldden zich aan. Het bisdom stuurde het drietal in 1988 naar een taal practicum in Amsterdam voor een stoomcursus Nederlands. Al snel bleek dat die kennis niet voldoende was voor diepzinnige gesprekken. Na nog eens twee maanden Nederlandse les en veel zelfstudie had Skiba voldoende taalvaardigheid om de eerste preken in het Nederlands te schrijven. Hij komt terecht in Denekamp, vervolgens in de parochie Dedemsvaart waaraan later Slagharen, Hardenberg en de Belte werden toegevoegd. In 2003 gaat hij naar Utrecht waar drie kerken gingen fuseren en samenwerken met andere parochies.
Nu heeft hij twaalf parochies en beseft dat hij deze kar niet alleen kan trekken. ,,Ik ben blij met het team van medewerkers, een halftime priester en emeriti die ingeschakeld kunnen worden. Ik probeer inspirator te zijn en mensen op een of andere manier bij elkaar te brengen om vanuit de verbondenheid en gezelligheid naar verdieping te zoeken. Ik ga mij oriënteren op wat er leeft en welke kansen hier liggen met het idee het oude te koesteren en ondertussen iets nieuws te bouwen.''
Skiba noemt het voor de kerk geen makkelijke tijd. Graag zou hij meer mensen ontmoeten in de eucharistie en andere vieringen. ,,We moeten een andere mentaliteit kweken. Op zondag, de dag van de Heer, niet alleen uitrusten en spelletjes doen maar ook tijd nemen voor bezinning. De kinderen mogen zich van mij in de kerk vervelen. Dat kan een stimulans zijn voor eigen creativiteit van binnen uit. Ze zijn de hele week zo druk met clubs, school en computer. Ze moeten ook tijd hebben om bij zichzelf naar binnen te kijken.'' Het naar buitenkomen van veelvuldig seksueel misbruik in de kerk maakt het imago van de kerk er ook niet beter op. Skiba: ,,Dat vond plaats in een bloeiende periode van de katholieke kerk. Het beeld van die volle kerken zijn nu geworden tot een façade. Deze tijd, met minder mensen in de kerk, zou wel eens een veel betere periode kunnen worden: een nieuwe tijd waarin we niet alleen hollen maar ook naar binnen kijken.''
