Boa Erik Burgers in het bos: 'Ik zie de baron niet als de kwaaie pier' foto Ruud de Jager
De rontgenfoto van de kat na het schot hagel. Eigen foto
Binx de kat. eigen foto
Zie ook:
Boa Burgers mag dan een stootje kunnen verdragen, de manier waarop hij door Co Besselsen in deze krant is afgeschilderd zit hem niet lekker. Besselsen schetste het beeld van een boeman die op alles schiet wat beweegt en Duitse kinderen aanspreekt met 'Halt, ausweis bitte.' Burgers is ook de man die de kat van Summercamp/directeur Martyn Besselsen onder vuur heeft genomen. Bovendien zou hij een ree hebben afgeschoten met de smoes dat het beest een gebroken poot had. Althans, dat suggereerde Besselsen.
Het gewei met schedel van het bewuste dier ligt op de ochtend van het interview klaar op de keukentafel van Burgers. Het is bevestigd aan een schildje met de datum 10 juli 2004. Op de achterkant staat informatie van de vereniging Reewild. Burgers legt uit dat het bewuste dier een gebroken poot heeft gehad, die verkeerd is aangegroeid. Dan wordt besloten om het dier af te schieten. Burgers ,,Wij hebben circa 70 reeën op het landgoed, dan moet je een goed beheer voeren. Mensen vinden dieren allemaal lief, totdat ze er zelf last van krijgen. Kijk naar steenmarters, ook zo leuk om te zien, behalve als ze de kabels van je auto doorknagen.''
Volgens Burgers wordt er door tegenstanders van de jacht niet zelden ongenuanceerd gereageerd. Burgers: ,,Jagers worden wel eens voor moordenaars uitgemaakt. Ik ben zelf wel eens helemaal verrot gescholden door Martyn Besselsen, hij ging helemaal door het lint. Er werd op dat moment gejaagd en ik heb hem destijds - voor zijn eigen veiligheid - de toegang tot het bos ontzegd. Het is een discussie op emotie, die kent geen winnaars.''
Het verhaal van de gewonde kat van Besselsen, Binx, is een pijnlijk onderwerp. Het gebeurde uitgerekend op een morgen dat Martyn en zijn echtgenote Karin voor een constructief verzoeningsgesprek bij de baron zaten. Erik Burgers: ,,Vooropgesteld, ik schiet heel weinig. Het geweer komt nagenoeg niet uit de kast. Dit voorval stamt uit 2005, toen het volgens de wet nog was toegestaan om op verwilderde katten te schieten. Als ik had geweten dat het een kat van Besselsen was, dan had ik echt niet geschoten. Katten stropen soms het hele bos af, dat was de reden. Achteraf vond ik het zelf ook vervelend, het was de eerste kat die ik schoot. Ik ben uit mezelf naar de familie gegaan, we hebben het uitgesproken, het spijt me tot op de dag van vandaag en de stichting heeft de rekening van 400 euro van de dierenarts voldaan.''
Het beteurenswaardige akkefietje houdt volgens Burgers niet automatisch in dat hij voor eeuwig schatplichtig is aan de familie Besselsen. Burgers: ,,Ik ben als flora- en faunabeheerder verantwoordelijk voor het landgoed. Dat doe ik vanaf 2003 op vrijwillige basis, zo'n 10 tot 15 uur per week. Je moet van de natuur houden, voorheen ben ik jachtopzier geweest op landgoed Soeslo. Dat ik vallen zou zetten is onzin. Mijn taak is om toe te zien of mensen zich houden aan de regels die gelden in het bos.'' Hij somt op: loslopende honden, wandelen buiten de paden, niet roken, geen vuurtje stoken, geen rommel achterlaten. Dit soort informatie staat ook op de bekende groene bordjes. Burgers: ,,Maar het schijnt dat sommige mensen niet kunnen lezen.''
In de praktijk is Burgers geen veelschrijver. Hij schrijft naar eigen zeggen circa 10 processen verbaal per jaar uit. Burgers: ,,Mensen krijgen niet zomaar een bon. Meestal is er al gewaarschuwd. Het probleem met Summercamp is dat er 80.000 kinderen per jaar komen. Als het niet goed geregeld is, kun je een bos heel snel afbreken.'' De leiding van Summercamp is volgens Burgers schuldig aan uitlokking. Hij wijst daarbij op een hekje van circa 60 centimeter dat de grens vormt tussen de speelweide van Summercamp en bos van het landgoed. Enkele bomen zijn beklad met graffiti, Burgers staat er hoofdschuddend bij. ,,Ik kan me heel goed voorstellen dat kinderen over dat hek stappen. Summercamp moet ervoor zorgen dat het niet gebeurt. Elk bedrijf hoort een deugdelijke afscheiding te maken.'' Burgers zegt een voorstander te zijn van beter overleg met Summercamp. ,,Martyn Besselsen grijpt ook direct in als er door zijn gasten wordt geblowd of gehandeld in drugs, of als ze bewoners van het landgoed bedreigen. Hij wil geen gezeik. Maar als ik kinderen in het bos aanspreek, dan is al snel het antwoord: wij mogen hier komen! Hoe dat komt weet ik ook niet, het kan zijn dat het aan het protocol van Summercamp ligt, het kan ook zijn dat de kinderen zich er niets van aan trekken. Als ze buiten de paden lopen, dan spreek ik ze eerst in het Nederlands aan. Als het Duitsers blijken te zijn, dan schakel ik over op Duits. Omgaan met mensen is een belangrijk deel van mijn vak. Dus benader ik ze netjes. De toon maakt altijd de muziek.''
In grote lijnen heeft Burgers wel vertrouwen in Martyn Besselsen. Hij zegt: ,,Neem nu het verhaal over die pauwen. Het wordt gebracht of er een paar pauwen in een boom van de baron zaten. In werkelijkheid ging het om twaalf pauwen die 's nachts op het dak zaten van buurman Herman van de Vegt. Probeer dan maar eens te slapen. Martyn heeft ze weggehaald toen z'n vader in het ziekenhuis lag, want die was tegen. Dat de baron wordt afgeschilderd als de kwaaie pier, daar herken ik hem niet in. Ik weet zeker dat de pachters er ook zo over denken. Hij is over het algemeen niet zo moeilijk en investeert veel in het landgoed. Als hij zo'n tiran was, dan stak hij alles in z'n eigen zak. De overlast van Summercamp is gewoon een probleem, ik snap daarom niet dat er geen beveiligers rondlopen, daarmee kan je een hoop problemen voorkomen. Per jaar halen we 12 kuub vuil uit de bossen en ik weet heus wel dat niet alléén kinderen van Summercamp dat veroorzaken. Ook volwassenen uit deze regio maken zich er schuldig aan. Summercamp ruimt de rommel rond het kamp zelf op. Mijn indruk is dat er over het algemeen weinig respect voor de natuur wordt getoond. Vier keer per jaar trekken we met de scouting erop uit om de boel schoon te maken. Nogmaals, dan gaat het om het gehele landgoed. Maar er zijn ook groepen kinderen die in de droge tijd rustig met waxinelichtjes door het bos lopen. Daar moet je tegen optreden. Als ze mij daarom een boeman vinden, okay, dan doe ik mijn werk goed.''






Sorteer reacties















U kon tot 19-01-2010 reageren op dit artikel.