NIEUW HEETEN - Schilderen betekent voor Lies Aben, al vanaf 1 januari 1988 lid van de schilderskring 'Theo Holtslag', "ontspanning, pure ontspanning.'' Elke dinsdagavond is ze in het Timmermanshuis te vinden om daar met andere leden haar hobby uit te voeren. "Na de eerste tentoonstelling van de club ben ik lid geworden, het trok meteen.
Mijn vader schilderde ook. Van schilderen gaat heel veel rust uit. Als ik ermee bezig ben en het wil goed lukken dan vergeet ik alles om me heen. Als het niet lukt, zoek ik contact en ga ik gezellig kletsen, want het is ook vooral een gezelligheidsgroep.'' Ze heeft de indruk dat alle leden naast het beoefenen van hun hobby ook voor de gezelligheid en afleiding komen. Maar er moet ook zeker gepresteerd worden, want elke twee jaar houdt de groep een expositie en dan wil iedereen toch wel iets moois laten zien. Aben brengt voor de tentoonstelling een soort drieluik met klaprozen en een herfstlandschap in. De panelen met de klaprozen hebben verschillende maten, maar vormen één geheel. "Dat drieluik vind ik zó mooi, daar ben ik helemaal wild van. Of ik dat ga verkopen? Nou als ik de kans krijg doe ik dat wel," zegt ze met enige aarzeling.
Met het herfstlandschap heeft ze iets minder. "Ik hou het meest van stillevens, een mooie bloem en ook van boerderijen schilderen. Van al deze onderwerpen straalt rust uit. Ik zal nooit dieren gaan schilderen, dat ligt me helemaal niet." Het materiaal dat Lies gebruikt is olieverf en fijne kwasten. Ze vindt gedetailleerd schilderen met fijne kwasten het leukst en houdt niet van drukke kleuren. Tegenwoordig bekwaamt ze zich ook in het iconen schilderen. "Mijn hart ligt momenteel vooral bij portretten en iconen."
Het aankleden van een expositie is een kolfje naar de hand van docente Ans Luiten. Zij is vanaf de oprichting in 1986 de helpende hand bij de club. Geeft hier en daar advies, maar laat de mensen zoveel mogelijk hun eigen gang gaan. Haar idee hoe een tentoonstelling eruit moet zien is heel duidelijk en daar drukt ze een belangrijke stempel op. "Schilderijen zomaar ophangen dat vind ik niks. Daar gaat geen warmte van uit. Het moet gezelligheid uitstralen. De bezoekers moeten zich een tijdje aangenaam kunnen ontspannen tussen de schilderijen. Het verfraaien van zo'n expositie is een hoop werk, maar ik denk dat het weer heel mooi wordt."
U kon tot 15-11-2008 reageren op dit artikel.