Onrecht als drijfveer bij Carla Hoge

Auteur: door Ruud de Jager |   dinsdag 02 maart 2010 | 09:35 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 06 maart 2010 | 01:56

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Carla Hoge: ,,Ik ben iemand die heel slecht tegen onrecht kan''foto Gerard Vrakking

Carla Hoge: ,,Ik ben iemand die heel slecht tegen onrecht kan''foto Gerard Vrakking

HEINO - Tien jaar lang speelde Carla Hoge accordeon in het Heinose straatorkest de Stroatklinkers, tegenwoordig blaast zij een stevig deuntje mee in de Raalter gemeenteraad.
Het is zelfs denkbaar dat Hoge, fractievoorzitter en lijsttrekker van Gemeentebelangen, op 3 maart tot dirigente van het politieke orkest uitgroeit. Vier jaar terug ging de leidende rol bij de formatie nog naar het CDA als grootste partij. Het scheelde zo'n duizend stemmen. GB kwam in de oppositie terecht. Maar dat was toen.

Hoge (56), getrouwd, twee zonen, twee schoondochters, twee kleinkinderen, benadrukt dat zij het niet gemunt heeft op 'de macht'. Carla Hoge: ,,Ik ben iemand die heel slecht tegen onrecht kan en ik kan ook slecht tegen mensen die macht uitoefenen en over anderen heen walsen. Dan krijg ik sterk de neiging om het voor ze op te nemen, mensen te helpen. Die drive is bij mij heel sterk.''

Vanuit die overtuiging belandde Carla Hoge eind jaren negentig in de rol van gemeentelijk volksvertegenwoordiger. Dit met haar zelf opgerichte partij, Gemeentebelangen Heino. De op handen zijnde fusie met Raalte en een paar akkefietjes met de lokale overheid lagen eraan ten grondslag. Eerst was er in de jaren '80 een mooi bestemmingsplan in Heino-Zuid dat met achterkamertjespolitiek dreigde te worden verkracht. Hoge sprong op de barricaden, heropende de discussie en regelde zelfs hoogstpersoonlijk een aannemer. Jaren later botste zij opnieuw met de overheid omdat er met recreatiepark Old Heino een plan zonder draagvlak was bekokstoofd. Het oude liedje, volgens Hoge. ,,Mensen worden vaak bedrogen waar ze zelf bij zitten. Ze worden wel gehoord, maar er wordt niet naar hen geluisterd.'' Hoge nam plaats in een actiegroep, ontpopte zich tot 'dossiervreter' zoals ze dat zelf noemt en uiteindelijk werd Old Heino 'mooi in het groen gezet'. Niet dat het park nu Hoge's goedkeuring kan wegdragen. ,,Als je vanaf Laag Zuthem komt aanrijden lijkt het wel een asielzoekerscentrum.''

Naast de politiek is organiseren een van Hoge's passies. Zo zijn, mede dankzij haar, de Pompdagen in Heino ontstaan. In de jaren tachtig bestond Heino 750 jaar en Hoge kan zich nog goed herinneren dat het dorp een stoffig imago had. ,,Er gebeurde nooit wat. Raalte had Stöppelhaene, wij hadden niks. Maar met het 750-jarig bestaan hebben we laten zien dat we feest konden vieren. Dat moeten we vaker doen, hebben we gezegd. We zijn met een aantal mensen bij elkaar gaan zitten en hebben zo de Pompdagen in het leven geroepen. Samen iets moois bereiken, zoals nu, met een goede gemeente, zonder Calimero-gedrag, die droom heb ik nog steeds.''

Vooruit lopen op de uitslag van de verkiezingen doet zij liever niet. ,,We laten eerst de kiezers aan het woord en dan zien we wel verder.'' En de muziek? Hoge zingt nog als mezzosopraan in het Heinose popkoor SVP waar ze tevens webmaster van is. De accordeon komt alleen nog tevoorschijn als de kleinkinderen Josephine en Jelmer op bezoek zijn.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
Waardering voor de inzet voor de publieke zaak.
Maar een zin als "Jaren later botste zij opnieuw met de overheid omdat er met recreatiepark Old Heino een plan zonder draagvlak was bekokstoofd" is naar mijn mening niet helemaal correct.
Ze bedoelde "ik had een duur stukje grond gekocht aan de rand van een nieuwbouw wijk en baalde ervan dat het vrije uitzicht over de weilanden minder werd".
Maatschappelijk onrecht of eigen belang? Een dunne scheidslijn. Er is in ieder geval een succesvolle partij uit voorgekomen.


Harry Jansman - 06-03-2010 | 01:56

U kon tot 05-04-2010 reageren op dit artikel.