Wijkagent Marco Luigjes wil - zodra hij klaar is met zijn cursus - vaak de wijk in op zijn fiets. "Acht jaar geleden kwam ik bij de politie, dan ga je voor de actie. Nu ik wat ouder ben geworden ben ik blij als ik problemen van mensen ook kan oplossen." foto Tom van Dijke
DALFSEN - Tevreden kijkt Marco Luigjes (35) terug op zijn eerste maand als wijkagent. "Ik zat al acht jaar bij het politieteam Dalfsen/Ommen, dus ik kende het gebied al een beetje." Hij heeft als wijkagent meer contact met de mensen en dat bevalt hem wel.
Luigjes: "Voorheen was je bij een ongeluk of diefstal. Je regelde het en klaar was je; maar het probleem was dan niet altijd opgelost", verduidelijkt hij.
Nu is hij betrokken bij langslepende burenruzies, probeert mensen met psychische problemen te helpen en is op zoek naar wat er leeft onder de mensen. "Met klachten kunnen ze altijd bij mij terecht. Ik vind het belangrijk om de burgers te helpen." Maar hij is er niet voor om het probleem alleen op te lossen. "Soms staat iets niet in een wetboek en moeten de mensen er onderling uit zien te komen. Als dat dan lukt en je kunt daarbij helpen is dat een fijn gevoel." Het actieve 'boeven vangen' mist hij niet echt. "Acht jaar geleden kwam ik bij de politie, dan ga je voor de actie. Nu ik wat ouder ben geworden ben ik blij als ik problemen van mensen ook kan oplossen." Dit betekent niet dat hij alles maar toelaat. Integendeel: "Als er een strafbaar feit gepleegd wordt, kan ik die mensen gewoon oppakken. Ook in Nieuwleusen en Oudleusen zijn er mensen die zich niet aan de wet houden."
Hij volgt momenteel een cursus wijkagent nieuwe stijl, waardoor hij maar drie dagen echt inzetbaar is. Dit resulteert in meer op het bureau zijn dan hem lief is. "Als ik op woensdag begin, ben ik eerst bezig met alle terugbelverzoeken. Ik ben daardoor minder op straat te vinden dan ik eigenlijk wil. Maar vanaf april heb ik de cursus afgerond. Dan wil ik ook op de fiets de wijk in."
De Kampenaar is druk bezig om zijn netwerk uit te breiden. Zijn voorganger woont in Nieuwleusen en wist van de hoed en de rand. "Dat is als buitenstaander natuurlijk wat moeilijker, maar ik doe mijn best. Er zijn gelukkig al mensen die me herkennen", zegt hij met een lach.
De werkzaamheden zijn heel gevarieerd. "Vorige week was ik bezig met een melding over een automobilist die heel hard langs een verkeersbrigadier bij een school reed. Ook was er een hond die van het erf liep en de weg op kon schieten. Die afwisseling, dat maakt het zo leuk. Ik wil dit nog jaren doen in dit gebied."
U kon tot 03-03-2012 reageren op dit artikel.