In Hoonhorst kon er voor het eerst in tien jaar op een eigen ijsbaan worden geschaatst. Maar de gladde vloer bleek ook uitermate geschikt te zijn voor de slee. foto FFU Press Agency
"Voorzichtig jochie, het ijs is glad." Het zijn de bemoedigende woorden van een vader aan zijn zoontje, zaterdagochtend op de ijsbaan in Hoonhorst.
Na tien jaar heeft het dorp weer een eigen ijsbaantje. Het idee ervoor ontstond vorige week zondagmiddag. Dorpsbewoners Arjan Spin, Vincent Nijhout, Louis de Ruiter en Martin van Lenthe dronken samen een biertje. En van het een kwam het ander. "Het was toen hartstikke mooi schaatsweer. We hadden het erover dat de kinderen niet dicht bij huis kunnen schaatsen. Natuurlijk is er een schaatsbaan in Dalfsen, maar voor die kleintjes kun je het ook dichter bij huis zoeken. Dit is praktisch in de achtertuin", vertelt Spin. In een mum van tijd werd alles in gang gezet. Met geleende materialen werd het veldje achter de molen in Hoonhorst onder water gezet. "Met een paar dagen flinke vorst gaat het hard", zegt Nijhout. "Van de melkfabriek in Dalfsen kregen we een tank warm water om de bovenlaag van het ijs mooi glad te krijgen." Even leek het erop dat het weer roet in het eten zou gooien. "Uiteindelijk hebben we het schaatsbaantje een dag later geopend dan gepland. Vrijdag was het ijs niet goed genoeg."
Zaterdagochtend in alle vroegte zetten de jongste inwoners van Hoonhorst hun ijzers op het gladde ijs. Met de houtjes ondergebonden is het soms even wennen aan de gladheid van het ijs. Een valpartij is meer regel dan uitzondering. Ook schaatsen leer je met vallen en opstaan. Dapper gaan de kinderen door en schaatsen hun eerste rondjes. Je kunt echter ook op een hele andere manier het ijs over. Pieter Stoeten uit Ankum kwam zaterdagochtend met zijn vrouw en drie kinderen naar Hoonhorst. Hij sleepte zijn kinderen op een creatieve manier het ijs over. "Ik heb drie sneeuwsleetjes met touw vastgezet aan een verkorte bezemsteel. Aan de bezemsteel zit een lang touw en zo trek ik de kinderen voort." En met plezier, de blije kindergezichtjes spraken voor zich. Stoeten: "We konden ook gaan schaatsen op de sloot vlakbij ons huis. Maar het is voor de kinderen zoveel leuker om te schaatsen op een plek waar ook leeftijdsgenoten zijn. Het enthousiasme werkt aanstekelijk en onbewust leren ze zo een beetje schaatsen. Hopelijk schaatsen we over tien jaar een mooie tocht met de kinderen. Het is toch genieten met dit winterweer." Er was ook een echte koek-en-zopie waar chocolademelk, koffie, snert en broodjes met worst verkocht werden. Tot in de avond kon er geschaatst worden met behulp van een paar bouwlampen. Wat de organisatoren betreft zeker voor herhaling vatbaar.
U kon tot 13-03-2012 reageren op dit artikel.