De in Dalfsen ingeburgerde Abdiaziz Nuh Mumin kijkt, gehuld in een oranje voetbalvest, uit zijn raam aan het Grasklokje. "Ook ik juich voor Van Persie, Sneijder en Afellay." foto Sacha Wunderink
DALFSEN - De temperatuur in de woonkamer van drie bij drie meter is aangenaam, buiten teistert de storm het kleine flatje aan het Grasklokje in Dalfsen.
Zie ook:
Abdiaziz, volgens zijn paspoort op 1 januari 1977 geboren, heeft het naar zijn zin in Nederland. In 2008 ontvluchtte hij zijn geboorteland Somalië, na een nieuwe geweldsuitbraak in het arme Afrikaanse land. Na een poosje in het Zeeuwse asielzoekerscentrum legde hij met succes het inburgeringsexamen af en kreeg een woning in Dalfsen aangeboden. Zonder twijfel accepteerde Abdiaziz die. "In Somalië heb ik nog nooit in zo'n huis gewoond, met verwarming." Hij kan er niet bij dat de gemeente Dalfsen problemen heeft met de huisvesting van andere statushouders, simpelweg omdat die woningen weigeren. "Je komt hier wonen vanuit een ander land, dan moet je dankbaar zijn met wat je krijgt. Ik heb niet zoveel nodig, dan neem ik graag dit huis. Voor een gezin met kinderen wellicht niet ideaal, maar ik red me prima." Abdiaziz zit op de bank, op zijn tafel ligt een kapotte laptop en een boek getiteld 'Nederland van toen tot nu'. Hij weet inmiddels alles over de eeuwige strijd tegen water en de oude Hollandse meesters. "Rembrandt staat erin, die kende ik in Somalië nog niet. Een goed land, maar met verkeerde mensen. Het is nooit duidelijk wie de macht heeft." Hij heeft een oranje voetbalvest aan, geschikt als zometeen het Europees voetbalkampioenschap gaat beginnen. "Ook ik juich voor Nederland, voor Van Persie, Sneijder en Afellay." De wedstrijden zal hij volgen op zijn kleine televisie, waar hij dagelijks het nieuws in de gaten houdt. "Ziggo heeft CNN er tijdelijk uitgehaald. Lastig, dan volg ik het nieuws via BBC." Maar ook De Wereld Draait Door, Pauw en Witteman en Nieuwsuur staan in de vaste programmagids van de 35-jarige HBO-student bedrijfskundige informatica. "En af en toe Boer zoekt Vrouw", erkent Abdiaziz. "Mooi hoe die mensen aan een partner worden geholpen."
Nee, met Dalfsen is volgens de voormalige vluchteling niets mis. Ook hij haalt zijn chocola bij de supermarkt, leerde fietsen met hulp van vrijwilligers en werkte een dag in de plaatselijke koekjesfabriek. De veiligheid in de gemeente en de vriendelijkheid van de mensen spreken Abdiaziz aan. Aardappelen prakt hij niet, rijst vormt vaak de hoofdmaaltijd. Vuurwerk afsteken tijdens de jaarwisseling, naar goed Hollands gebruik, laat de Somaliër aan anderen over. "Daar ben ik een beetje bang voor." Hoewel Abdiaziz ook zijn eenzame momenten heeft en de gevoelens naar het thuisland soms opspelen, is hij Dalfsen dankbaar voor de kans om hier te wonen. Binnen reisafstand van de hogeschool Windesheim probeert de ingeburgerde statushouder langzaam te klimmen op de maatschappelijke ladder. "Na mijn studie, die heel lastig is, wil ik graag aan het werk. Ik sta ingeschreven bij het uitzendbureau, wil graag aan de slag. Voor mij is het ook goed, je leert de taal beter en beter. Vind je dat ik al goed Nederlands spreek? Wow, that's a compliment."
U kon tot 03-02-2012 reageren op dit artikel.