De Dierenopvang in Balkbrug van Astrid Koningen wordt overspoeld met jonge katjes en konijntjes die nog op zoek zijn naar een lief baasje. foto FFUPress Agency
BALKBRUG - De economische recessie heeft niet alleen gevolgen voor de mens. Ook dieren worden in toenemende mate de dupe van bezuinigingen, zo lijkt het. De dierenopvang wordt overspoeld met gedumpte katten en konijnen. Nog nooit heeft Astrid Koningen, eigenaresse van de gelijknamige dierenopvang in Balkbrug, zo veel weeskonijnen in haar hokken gehad.
Zie ook:
Om over jonge katjes nog maar te zwijgen. "We hebben nu 24 konijnen
opgevangen. Vorig jaar rond deze tijd hadden we er een stuk of acht. En de
dierenambulance komt ook steeds meer pasgeboren katjes tegen. Wij hebben er
nu een stuk of veertig rondlopen."
Dat de jonge beestjes
uit kostenbesparing op de keien zijn gezet, vindt Koningen moeilijk vast te
stellen. "Maar het is wel frappant dat het er juist nu zo veel zijn. De
meeste katten en konijnen worden in woonwijken gevonden. Soms in een doos
aan de kant van de weg."
Bij Dierenkliniek Ommen weten ze
een mogelijke verklaring voor de explosie van gedumpte dieren. Dierenarts
Marion van Dijk: "Ik heb het gevoel dat er mogelijk uit kostenbesparing
minder zogenaamd luxere, niet strikt noodzakelijke ingrepen worden gedaan.
Het steriliseren van poezen hoeven we de laatste tijd bijvoorbeeld minder te
doen. Met alle gevolgen van dien."
Behalve kleine
huisdieren - want aan honden gaat de recessie voorbij volgens de
dierenkliniek in Ommen en de opvang in Balkbrug - voelt ook melkvee de
gevolgen van de economische crisis. Marion van Dijk van de Dierenkliniek
Ommen: "Melkveehouders hebben het extra zwaar. Ze moeten produceren
onder de kostprijs en daardoor blijft er weinig geld over voor zorg."
Ingrepen en behandelingen die niet spoedeisend zijn, worden daarom
uitgesteld. Van Dijk: "We worden wel vaak gebeld voor advies. Boeren
willen proberen om de problemen eerst zelf op te lossen. Alleen als de nood
echt aan de man is, laten ze een veearts komen."
Als
gevolg van de krimpende economie, vragen klanten van de dierenkliniek in
toenemende mate een betalingsregeling aan. "We willen natuurlijk wel
dat dieren de hulp krijgen die ze nodig hebben. Als de eigenaar krap bij kas
zit, proberen we een regeling te treffen. De laatste tijd moeten we dat
steeds vaker voorstellen."
Maar van extreem veel excessen
is geen sprake, zo is de algemene indruk bij de dierenexperts. "Boeren
en huisdiereigenaren zijn wel heel erg met hun dieren begaan. Ze keren
liever hun spaarvarken om, dan dat ze hun dier aan het lot over laten."
Toch komt het voor dat eigenaren niet kunnen of willen betalen voor een
levensreddende behandeling. "In die gevallen vragen we of de baasjes
een afstandsverklaring willen ondertekenen. Wij nemen dan de zorg voor het
dier over en betalen de operatie zelf. Als het diertje dan weer is
aangesterkt, proberen we het bij een goed huisje te plaatsen. Ik ben wel
geschrokken van de mate waarin dat het laatste jaar gebeurt. Dit jaar is het
zo'n zes keer voorgekomen. Dat vind ik eigenlijk te veel."
Ook Astrid Koningen is bekend met de afstandsverklaring. "Het gebeurt in
heel uitzonderlijke gevallen. Wij hebben er gelukkig maar twee of drie keer
per jaar mee te maken." In die gevallen neemt de dierenarts de zorg van
een dier op zich en zorgt dat het weer gezond wordt. In overleg met de
dierenopvang of het dierenasiel in de buurt wordt vervolgens gezocht naar
een goed onderkomen. Koningen: "Gelukkig zijn er nog genoeg fijne
onderkomens in het Vechtdal."
U kon tot 09-11-2009 reageren op dit artikel.