Bianca Smit uit 't Harde trekt zich het lot aan van de drie miljoen straathonden in Roemenië. "Niet te geloven, dat grote aantal straathonden, ze bepalen het hele straatbeeld. Ik heb in Boekarest 's avonds eens in één straat geteld en daar liepen al meer dan zeventig zwerfhonden" foto Maarten van de Biezen
'T HARDE - Verbeter de wereld, begin in Roemenië. Bianca Smit uit ’ t Harde stelde zichzelf een nobel doel: help er de drie miljoen straathonden.
Het kwam zo, zegt ze. "Ik zag toevallig op het internet hoe een
Italiaanse hondenliefhebster, Sara Turetta, zich het lot van de zwerfhonden
in Roemenië aantrok, naar schatting drie miljoen stuks. Die werden daar
gevangen en gedood, dat moest toch anders kunnen?"
Ze zette
een sterilisatie- en castratie-actie op. "Elk hondenpaar dat
onvruchtbaar is gemaakt scheelt zeven nieuwe puppies - dat was de filosofie."
Een initiatief dat haar onmiddellijk greep. Die foto's alleen al, treurige
honden in hun schamele asiels, wachtend op de dood. Bianca Smit vloog naar
Boekarest, om het met eigen ogen te zien."Niet te geloven, dat grote
aantal straathonden, ze bepalen het hele straatbeeld. Ik heb 's avonds eens
in één straat geteld en daar liepen al meer dan zeventig zwerfhonden
". En overal liggen dode, aangereden, dieren. Anderen hinken gewond in de
berm. Ze werd meteen bestuurslid van de stichting die hun lot wil veranderen
(Dogs Adoptations) en zet zich stevig in voor het nobele doel: iets doen aan
die ongebreidelde aanwas van de straathonden. "De politieke oplossing
in Roemenië is: vang ze en maak ze dood", zegt ze. Maar dat ziet
de stichting als een onmenselijke aanpak (of juist tegengesteld: een zeer
menselijke). Maar met sterilisatie en castratie kun je de honden laten leven
en je lost het probleem op termijn op, meent ze stellig. In Cernavoda aan de
Zwarte Zee zijn ze zes jaar zo bezig, en daar zijn de effecten inmiddels te
zien. Minder honden. En de 'behandelde dieren' hebben een oormerkje. Ze
hoopt dat andere steden het voorbeeld zullen volgen (de burgemeesters zijn
de baas bij dat beleid). Voorlopig is dat nog lang niet zo. Het zal de
Roemenen worst wezen wat er met de honden gebeurt. Zoals de Engelsen het
zeggen:"They couldn't care less". Begrijpelijk, zegtBianca. "
Veel mensen bezitten niets, er zijn veel krottenwijken. Als er ergens
kleertjes worden ingezameld voor de kinderen, heb je kans dat hun vader die
weer verpatst om drank te kopen." Daarom oogstte de stichting al
regelmatig kritiek. "Waarom honden helpen, als ook de mensen zelf al
zo'n honds bestaan lijden? "Dat doen we óók", zegt ze.
Want de stichting pakt het breder aan, schenkt inmiddels matrassen en
medicijnen aan een ziekenhuis, geeft hulp aan een schooltje - want voor al
die schrijnende armoede kan niemand de ogen sluiten. Maar het hoofddoel is
daarbij geen moment verontachtzaamd. De stichting transporteert ook hondjes,
om ze in Nederland een begrijpend baasje te geven. Dat is vooral het werk
vanBianca, die zelf ook twee hondjes uit Roemenië heeft rondkwispelen, Lara
en Bikey. Hoe worden die dan uitverkoren uit drie miljoen soortgenoten? "
We richten ons op de hondjes die op straat vast en zeker het onderspit zouden
delven, omdat ze lang in een asiel hebben gezeten, of ziek zijn geweest."
Bij elke vliegtocht mag ze er vijf meenemen - en dat gebeurt doorgaans ook.
Aan onderdakadressen geen gebrek, ondanks de grote vaderlandse concurrentie
uit de eigen asiels. De Roemeense hondjes zijn letterlijk uitgezocht op
aaibaarheid - en hun zieligheid vertedert al spoedig vele mensenzielen.
Meer weten?Kijk op:
www.dogsadoptionsnederland.nl
Sorteer reacties
U kon tot 04-09-2009 reageren op dit artikel.