,,Bij onze ijskraam in Gortel is het altijd druk. Verderop in het bos is het rustig, maar hier komt altijd volk langs", aldus Jan Rozeboom. foto Vlada Lisinenko
De koninklijke goedkeuring dateert nog uit de jaren vijftig als vader Rozeboom start met de ijsverkoop op het schilderachtige plekje in het bos.
Als Rozeboom senior in 1960 komt te overlijden, gaat de vergunning automatisch over op zoon Jan die er dan als veertienjarige alleen voor staat. "Ik wilde nog helemaal niet werken, maar ik werd als oudste zoon de kostwinner, dus ik moest wel."
Aanvankelijk gaat de geboren Apeldoorner aan de slag als kerkorgelbouwer en in de weekenden klust hij bij als verkoper.
Maar het ijskoude goedje blijft trekken en begin jaren zeventig behaalt hij samen met zijn vrouw het diploma voor ijsbereiding en gaan ze beide fulltime aan de slag als ijsmakers in hun ijssalon in Vaassen.
"IJsmaken is een schitterend beroep. Je bent nooit uitgeleerd in dit vak. Wij verkopen hier op de kar zo'n tien smaken, maar in onze ijsmakerij maken we 65 verschillende soorten ijs. Noem een groente of fruitsoort en wij maken er schepijs van. Het blijft mooi om altijd weer iets nieuws te proberen en dat aan onze klanten te laten proeven."
En die klanten weten de parkeerplaats in Gortel goed te vinden. "Ja, het is hier altijd druk. Verderop in het bos is het rustig, maar hier komt altijd volk langs. En de mensen weten natuurlijk ook dat ik hier al jaren sta. Dat scheelt ook. Veel klanten komen hier al veertig of vijftig jaar aan de kraam. Sommigen ken ik persoonlijk, die zijn met ons meegegroeid. Samen hebben we veel meegemaakt, leuke en minder leuke dingen. Soms ga ik zelfs naar begrafenissen van vaste klanten. Dat hoort er ook bij."
In al die jaren is Jan Rozeboom zijn vaste plekje in Gortel trouw gebleven. Compagnons Dennis en Bertine Riphagen leiden de winkel in Vaassen en zij gaan vanaf volgend jaar ook mondjesmaat de ijskar overnemen.
Maar eerst wacht nog het jubileum dat noodgedwongen bescheiden wordt gevierd. "We weten nog niet precies wat we gaan doen."
We wilden het groots vieren met een feesttent voor onze ijskraam, maar dat mag hier niet van de gemeente. We staan nu eenmaal in een natuurgebied. Het moet hier een beetje rustig blijven."
Naar die rust verlangt de 65-jarige Rozeboom zelf ook steeds meer. "In de zomermaanden werken we hier zes dagen in de week van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. En op de vrije maandag wacht de administratie of onderhoud aan de kar. Dat merk je wel als je ouder wordt."
Maar helemaal stoppen, kan de verkoper niet. "In mijn vrije tijd maak ik graag authentieke ijskarren voor de verhuur. Ja, ijs zal me nooit loslaten."


Sorteer reacties














U kon tot 28-08-2010 reageren op dit artikel.