NIJKERK - Sinds enkele maanden bestaat er een praatgroep Caritas voor ouders van homoseksuele jongeren onder leiding van Carolien van Dalen Klaas Hoorn uit Nijkerk.
Zie ook:
Deelnemers komen uit alle windstreken en zijn doorgaans lid van een
orthodoxe kerk.
De praatgroep blijkt in de praktijk een soort
vrijplaats te zijn waar ouders praten over emoties, ervaringen en
opvattingen over homoseksualiteit. Het valt initiatiefnemer Hoorn op dat
deze ouders zich heel vaak eenzaam voelen in hun eigen kerk omdat de mensen
niet goed raad weten met het feit dat hun zoon of dochter homo is. Of omdat
ze zelf worstelen met angst voor afwijzing of veroordeling door
medegelovigen of door God.
Het komt voor dat kinderen niet durven
uit te komen omdat de sfeer in de kerk niet veilig is. Dat merkt Hoorn
tijdens die gespreksavonden en in gesprekken met jongeren als vrijwilliger
van de telefooncirkel van de CHJC (Christelijke Vereniging van Homo's en
Lesbiennes).
De vraag of homo's zich veilig voelen bij christenen
en in de kerk is opgelaaid door de kortstondige discussie in de Christen
Unie, waar Yvette Lont een groot deel van de CU-raadsleden op haar hand
bleek te hebben in haar stelling dat samenwonende homo's geen raadslid
kunnen zijn.
De discussie die volgde bracht een onderhuidse
verlegenheid aan de oppervlakte. Hoorn startte een discussie op het internet
met prikkelende vragen en benaderde ook ouders van de praatgroep met het
verzoek iets te zeggen over de vraag of homo's zich veilig voelen in de
kerk.
Een vader, lid van de christelijke gereformeerde kerk, reageert. De naam van
zijn zoon is om reden van privacy gewijzigd. "Ik denk dat veel homo's
en ouders van homo's zich met hun seksualiteit of die van hun kind minder
veilig voelen bij christenen dan bij niet-christenen. Zo is het bij mij als
ouder wel tenminste. Collega's die niet geloven maken er geen probleem van.
Die begrijpen zelfs nauwelijks dat je een probleem hebt. In de kerk en op de
christelijke studentenvereniging durft onze Koen er nog steeds niet voor uit
te komen. Onze kerkelijke gemeente kennend, kan ik dat goed begrijpen. Soms
verlang ik ernaar dat hij uit de kast komt, dan zouden we er vrij over
kunnen praten. Maar ik maak me weinig illusies over de harde en
oppervlakkige oordelen die ons zouden treffen."
Die oordelen
worden vaak gevormd in 'de onderbuik', meent de vader. Dat gebeurt ook
buiten de kerk, maar in de kerk wordt die onderbuik gevoed door
Bijbelteksten die de gevoelens lijken te bevestigen. Deelnemers aan een
forum voor homo's zeggen voortdurend 'op hun hoede' te moeten zijn om zich
te beschermen tegen pijnlijke opmerkingen over hun geaardheid, sommigen
krijgen het advies om maar niet uit de kast te komen. Een enkeling zegt zich
onder christenen juist veiliger te voelen vanwege een 'broeierige sfeer' in
homokringen.
Deze discussie mondt in orthodox christelijke kring
steevast uit op een discussie over Schriftgezag. De 'homoteksten' zijn
volgens sommigen duidelijk afwijzend, anderen menen dat het in deze teksten
gaat over perversiteiten en dat de Bijbel een relatie in liefde en trouw
voor homo's mogelijk maakt. Die laatste conclusie vraagt een iets meer dan
oppervlakkige bestudering en dat gaan mensen meestal pas doen als ze er zelf
mee te maken krijgen, zo beweert een deelnemer aan een internetforum. "
Er is een grote groep christenen die heel passief bezig is met de Bijbel en
heel makkelijk citeert zonder goed na te denken wat er nu eigenlijk staat.
Zolang het in hun straatje past nemen ze de Bijbel letterlijk, pas als dat
niet het geval is gaan ze dieper kijken naar wat eigenlijk wordt bedoeld.
Dat gebeurt veel in de gereformeerde gezindte, daarom voel ik me niet op
mijn gemak."
De gespreksgroep Caritas komt bijeen in Baarn.
Bij voldoende belangstelling overweegt Klaas Hoorn om een tweede groep te
starten op de Veluwe. Voor informatie:
k.hoorn1@chello.nl
Sorteer reacties
U kon tot 30-01-2008 reageren op dit artikel.