Archeologen Kasper van den Berghe en Jasper Vosselman bij de opgraving van een leprozerie uit rond 1350 in Harderwijk.foto Ruben Schipper/ANP
HARDERWIJK - Archeologen van Adviesbureau Raap hebben in Harderwijk een melaatsenhuis opgegraven van rond 1350. Het is de allereerste keer dat in Nederland een melaatsenhuis is opgegraven.
Het meest opmerkelijke resultaat van het onderzoek aan de leprozerie in Harderwijk is de vondst van acht dierengraven uit de dertiende en veertiende eeuw. Daarnaast is ook een gedeelte van een menselijk skelet aangetroffen en botten van diverse andere mensen.De leprozerie is gelegen aan de Couperuslaan. De opvangplaats voor melaatsen en andere besmettelijke zieken maakte onderdeel uit van het Sint Jurriënhof, dat destijds ongeveer een kilometer buiten de stadsmuren lag.
De archeologen hebben de afgelopen drie weken op het terrein de bakstenen fundering met steunberen van een kapel van zeven bij negen meter opgegraven. Deze is vermoedelijk gebouwd tussen 1350 en 1450. Het complex waar ook meerdere houten gebouwen op stonden, is rond 1750 gesloopt.
In een hoek van de kapel zijn sporen aangetroffen van meerdere graven, met losse botten en een groot deel van een skelet.
Pathologisch onderzoek moet uitwijzen uit welke periode deze menselijke resten dateren en of het wellicht gaat om lijders aan een besmettelijke ziekte. Volgens de archeologen ligt de optie dat het gaat om geestelijken of om voorname leden van het gilde dat het hof gesticht heeft, echter meer voor de hand.
Ook de opgegraven dieren worden nader onderzocht. Projectleider Martin Schabbink vindt de vondst van complete skeletten van twee runderen, twee varkens, twee paarden en twee schapen, of geiten zeer bijzonder. "Dit soort dierengraven zijn wel eens aangetroffen bij boerennederzettingen als een blijk van liefde voor het beest, maar nog nooit bij een stad. Ze zijn niet gebruikt voor hun vlees, of hun huid, maar met respect ter aarde gesteld. Waarom? Ik ben geneigd te denken dat het een middel was om het onheil af te wenden."
Ondanks de hooggespannen verwachtingen zijn geen medische instrumenten opgegraven.
Wel zijn gebruiksvoorwerpen en wapentuig gevonden in de vorm van musket- en kanonskogels. "Wij vermoeden dat hier ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog tussen 1568 en 1648 flink gevochten is. Tijdens het Twaalfjarig Bestand van 1609 tot 1621 is het terrein opnieuw ingericht. De vijf meter brede gracht die het complex omringde, is toen dichtgeraakt. Daarvoor in de plaats is rond de tuin een kasteelmuur verrezen die we voor een deel blootgelegd hebben."
U kon tot 11-01-2008 reageren op dit artikel.