Anita Kiers met haar Titus, die sinds z'n late stapavond op oudjaarsavond de jaarwisselingen alleen nog droggy doorbrengt. foto Bram van de Biezen
ERMELO - Het is bijna zover. De overgang naar het nieuwe jaar komt
dichterbij. En dat gaat gepaard met een heleboel geknal en geflits van
vuurwerk. Op zichzelf heel leuk, maar voor honden vaak wat minder.
"Er zijn wel wat honden die vuurwerk leuk vinden of er niet warm of
koud van worden, maar heel veel honden zijn bang. Eerder dacht men dat je
een angstige hond moest negeren, maar dat is te kort door de bocht en
achterhaald", vertelt Anita Kiers (41) uit Ermelo.
Door
studie heeft zij wat gas teruggenomen, maar Kiers heeft jarenlang
puppytraining gegeven en honden met probleemgedrag begeleid. "Kenners
vinden het tegenwoordig vooral hondónvriendelijk om de hond te negeren als
hij angstig is. Helaas hoor je toch te pas en te onpas nog dat je angst
volledig moet negeren om te voorkomen dat de hond aangeleerd angstgedrag
gaat vertonen, omdat hij de aandacht zo prettig vindt. Dat is inderdaad wel
een risico, maar het verhaal is genuanceerder. Je bent je honds maatje, zijn
leider en daarbij hoort dat je verantwoorddlijkheid neemt en je als een
leider opstelt tegenover je hond. Dat je hem rustig steun geeft en zijn
toeverlaat bent als hij zich onprettig voelt. Dat is heel wat anders dan
angstgedrag belonen."
Wel aandacht voor de hond dus. Maar
Kiers heeft het niet over uitgebreid aaien of hem als een klein kind gaan
toespreken of vertroetelen. De baas kan de hond wél bij zich roepen en hem
steun bieden. "Ik laat mijn hond als hij onrustig wordt naast mij op de
bank liggen. Ik leg mijn hand op hem en zeg zo nu en dan met normale stem
iets. Ondertussen ga ik wel stoïcijns door met waar ik mee bezig was.
Kortom: je doet gewoon, maar houdt wél contact met jehond. Je laat door je
eigen rust zien dat er niks aan de hand is, maar dat is dus wat anders dan
negeren. Ik denk dat hondeneigenaren intelligent genoeg zijn om te snappen
wat het verschil is tussen steun bieden en angstgedrag belonen."
Kiers heeft zelf een border collie van acht jaar oud, Titus. "Hij was
nooit bang voor vuurwerk, tot ik een keer te laat op oudejaarsdag met hem
ben gaan wandelen. Er werd al vroeg geknald. Het waren vooral de felle
lichtflitsen die hem, denk ik, deden schrikken. Helaas door schade en
schande heb ik geleerd dat je oudejaarsavond niet te laat nog moet gaan
wandelen."
Titus krijgt nu medicijnen. "In
overleg met de dierenarts. Op oudejaarsavond is hij droggy, ofwel zo suf als
een konijn."
Daarbij krijgt Titus zo'n twintig minuten voor
het vuurwerkgeweld losbarst, een vette, smerige, rauwe runderknie. "
Daar blijft hij twee uur lang heel fanatiek aan knagen. Gordijnen dicht, tv
aan en hij merkt er vrijwel niks meer van."
Maar is er van te
voren niks te doen? Is een goed opgevoede hond niet minder bang? "Je
besteedt als het goed is veel tijd van een jonge pup aan socialiseren, dus
met mensen, honden en andere dieren omgaan. En aan habitueren: de hond moet
dan wennen aan geluiden en dingen. Het effect
hiervan is dat de
hond minder bang wordt voor alles waaraan hij werd blootgesteld en meer
ontspannen reageert. Maar angst voor harde knallen zit er bij veel honden
instinctief diep in en je kunt het zelf ook nog eens, letterlijk,
verknallen! Ik dacht dat ik het ook goed had gedaan met Titus, tot die ene
keer dat ik te laat nog ben gaan wandelen."
Steun,
rustgevende medicijnen én een vette runderknie zijn wat Kiers betreft een
prima mix bij angst voor vuurwerk. Je zou nog kunnen proberen de hond te
habitueren aan vuurwerk met zogenaamde vuurwerk-cd's. Zo'n cd met
vuurwerkgeluiden dient steeds ietsje harder gezet te worden, maar wel zacht
genoeg om de hond er niet op te laten reageren. "Je moet daar al
maanden tevoren mee beginnen en ik vraag me af of het echt goed werkt. Mijn
hond reageert niet op de cd, maar wel sterk op écht vuurwerk. Je moet de
luchtdrukverplaatsing, de felle lichtflitsen en geur van vuurwerk ook niet
onderschatten."
En wat als een hond nou echt helemaal
doordraait om twaalf uur? "Laat hem maar begaan, want zo'n hond is niet
meer benaderbaar. En de volgende keer tijdig naar een dierenarts gaan."
Sorteer reacties
U kon tot 30-01-2008 reageren op dit artikel.