Gerrit van der Poll (74) vertelt zijn verhaal en die van zijn vader, die zoals veel andere mannen uit Putten niet terugkwam uit Duitsland. Hij vertelt het steeds weer en voor iedereen die het horen wil en zien, want er is een film gemaakt van getuigenissen van de razzia in Putten.foto Ruben Schipper
PUTTEN - De razzia van Putten is een gebeurtenis die het dorp nooit en te nimmer zal vergeten. Dat geldt dubbel en dwars voor Putte- naar Gerrit van der Poll (74), wiens vader werd weggevoerd tijdens de razzia en nooit meer terugkeerde.
Zie ook:
Het Nationaal Comité 4 en 5 mei vindt dat de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog nooit vergeten mogen worden. Om die reden documenteert en bewaart zij zoveel mogelijk getuigenissen uit die tijd. Van der Poll is benaderd door het comité met de vraag of hij zijn verhaal wilde doen voor de camera. Sinds vorige week is de film te bekijken op de website van het Nationaal Comité 4 en 5 mei ( www.4en5mei.nl ). De Puttenaar vertelt over zijn herinneringen aan 1 en 2 oktober 1944, toen 660 mannen werden weggevoerd door de Duitse bezetter. Slechts 107 keerden levend terug.
"Ik ben al enkele jaren geleden gecontacteerd door het comité", vertelt de Puttenaar. "Mijn verhaal is toen al opgeschreven en gepubliceerd op hun website. De film die sinds vorige week is te bekijken, is echter helemaal nieuw." Van der Poll vindt het belangrijk dat mensen zoals hij hun verhaal vertellen.
"De groep ervaringsdeskundigen wordt ieder jaar kleiner. Het zal niet lang meer duren voordat alle mensen die de oorlog bewust hebben meegemaakt zijn overleden. Daarom is het van belang dat hun getuigenissen worden bewaard."
De Puttenaar besteed veel tijd om zijn herinneringen te delen met de wereld. Zo is hij lid van het Landelijk Steunpunt Gastsprekers. "Ik spreek tot scholieren in verschillende leeftijdscategorieën, maar ik word bijvoorbeeld ook uitgenodigd op speciale thema-avonden."
Van der Poll was tien jaar oud toen de razzia van Putten zich voltrok. "In de ochtend van 1 oktober kwam onze buurvrouw bij ons naar binnen stormen. Ze vertelde ons dat de Duitsers een razzia hielden, en dat zij alle mannen op kwamen halen. Hierop zijn mijn vader en oom het bos ingerend. Vanaf de zolder zag ik hen weglopen" Het zou de laatste keer zijn dat Van der Poll zijn vader zou zien. In eerste instantie dacht de Puttenaar dat hij wel terug zou komen. "Hij had immers niets gedaan." Dat gebeurde echter niet. Na de oorlog leerde hij dat zijn vader op 11 december 1944 is overleden, door ziekte. Hij was voor het laatst gezien in Hamburg, waar hij werd ingezet als puinruimer na de geallieerde bombardementen. Zijn oom keerde wel terug.
Sorteer reacties
