Geloof en topsport gaan hand in hand bij oud-profvoetballer Bert Konterman (38). Sterker: "Mijn voetbalcarrière heb ik te danken aan de Here God", zegt de Hierdenaar.
Konterman spreekt morgen tijdens de Open Dag van de Dorpskerk in Hierden. Hij doet dat als vrijwilliger van de christelijke organisatie Sport Witnesses. Deze organisatie stoomt gelovige (top)sporters klaar om na hun actieve carrière bezig te zijn met geloof."Ik spreek zelf twee tot drie keer per maand ergens in Nederland. Dat gebeurt op uitnodiging van een vereniging of een kerk, en de uitnodiging loopt via Sport Witnesses", vertelt Konterman, zelf lid van de plaatselijke Nederlands hervormde Kerk. "Dat ik in verschillende kerken kom, vind ik juist goed. De duivel lacht zich ziek over al die splitsingen en gekkigheid. Het gaat om het geloof in de Here God, dat is het belangrijkste in het leven."
De oud-voetballer van onder meer Feyenoord en Glasgow Rangers vindt het belangrijk om als topsporter zijn geloof te uiten. "Je hebt een voorbeeldfunctie. Ook buiten het veld moet je laten zien dat je sportief bent. Even een praatje maken met mensen, vriendelijk groeten. Op die manier kweek je wat goodwill voor de Here God."
Het leven is een wedstrijd: de geboorte is de aftrap, het sterven en in de hemel komen is de Grote Finale. In de tussentijd is de belangrijkste taak van Konteman om 'het koninkrijk van God te vergroten'.
De voormalig international is gelovig opgevoed. "Op de basisschool moesten wij tot en met klas 5 elke week een psalmversje leren. In klas 6 leerden we het Kort Begrip (samenvatting van de Heidelbergse cathechismus, red.). Omdat het een best moeilijke belijdenis is, legde de schoolmeester het uit aan de hand van maatschappelijke voorbeelden."
Dankzij de pakkende uitleg van de meester, begreep de jonge Bertje het geloof steeds meer. In dezelfde periode ging Konterman steeds meer in gesprek over het geloof met vriendjes en buren.
Konterman: "Het valt niet altijd mee om als topsporter openlijk te geloven. Ik was in mijn tijd een roepende in de woestijn." Tegenwoordig is er meer ruimte op en rond het sportveld om het geloof te 'beleven'. Toch is Konterman terughoudend over deze trend. "We moeten niet oordelen over de juiste intenties, maar waar gaat het om bij die jongens? Het lijkt alsof uiten cool is. Bijvoorbeeld bij Braziliaanse sporters is geloof een onderdeel van de nationale traditie. Maar bidden en kruisjes slaan op het veld, is dat wel echt nodig?"
Een veel gehoorde vraag is hoe een topsporter omgaat met sporten op zondag. "In mijn actieve loopbaan had ik nog niet een intense relatie met de Here God zoals ik dat nu heb. Ik had wel een goed gevoel om op zondag te voetballen, ondanks de kritiek die ik kreeg, vooral van mijn ouders. Ik heb het talent gekregen om als voetballer bezig te zijn. Het is belangrijk om veel Bijbel te lezen en te bidden. Onderzoek, voel wat God van je vraagt. Kijk niet zozeer wat je allemaal niét mag, maar kijk eens wat je wel kunt doen. Neem daarbij de Bergrede als richtlijn."
Sorteer reacties
U kon tot 26-07-2009 reageren op dit artikel.