We zijn geroepen om de boodschap van het Evangelie uit te dragen, zegt Hans van Ark, predikant in Wezep en tegenwoordig parttime in dienst van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Maar het verhaal lijkt te verstommen.
De tour 'Kerk naar buiten' staat onder zijn leiding. "Er lijkt een enorme verlegenheid rond het doorvertellen van het evangelie te zijn, terwijl dat nu juist de hoofdtaak van de kerk is."Van Ark kwam niet met lege handen naar Harderwijk, waar hervormden en gereformeerden zich eensgezind laafden aan de promotie-dvd die vooral ging over de leegloop van kerken. Beurtelings kwamen deskundigen en 'gewone' kerkleden voorbij die hardop nadenken over hoe het kan dat er tegenwoordig weinig animo is om bij een kerkgemeenschap te horen, dat mensen liever geen verantwoordelijkheid voor kerkenwerk willen dragen of een soort lat-relatie met de kerk hebben.
Dat heeft alles met het onderwerp te maken, volgens Van Ark. Hij wijst op de trend believing without belonging, oftewel: geloven zonder bij een gemeenschap te horen. Het komt voor, geeft hij toe. Maar het zijn uitzonderingen. "Belonging gaat vooraf aan believing. Deel uitmaken van een gemeenschap is een basisvoorwaarde voor geloof."
Professor Mechteld Jansen, een van de deskundigen, haalt in haar bijdrage op de dvd de kramp wat uit de zorg over de krimp: "Het gaat er niet om dat de kerk een rol blijft spelen. Het gaat erom dat het geheim waar de kerk van spreekt, bewaard blijft. Het maakt niet uit of dat in de kerk gebeurt of in de kroeg, als het maar gebeurt."
Kerkmensen denken verkeerd, zegt professor Jansen. "Vaak wordt gedacht dat mensen naar de kerk moeten komen. Nee, wij moeten hen iets aanbieden." Vergeving bijvoorbeeld, zegt ze. "Veel mensen worstelen met iets wat ze meemaken in hun leven. Nergens in de samenleving is een plek waar over vergeving gepraat wordt. De boodschap van het evangelie is van doorslaggevend heil in het leven van mensen. En dat durft bijna niemand meer hardop te zeggen."
Kerk naar buiten is in haar visie aandacht hebben voor de zorgen van gewone mensen. "Eén op de acht vrouwen krijgt tegenwoordig borstkanker. Wat een verdriet. Kunnen kerken daar iets mee?"
Ze zet met die uitspraak menigeen aan het denken. In kleine groepjes ontstaan levendige gesprekken. Tja, aandacht voor zorgen van gewone mensen. Dat zou best wat meer kunnen, vindt een groepje mannen. "Zijn wij wel genoeg geïnteresseerd in mensen of zijn ze alleen maar boeiend als wij ons geloof kwijt kunnen? Zien wij hen als mens of als potentiële kerkganger?"
"Vroeger was alles veel vanzelfsprekender. Je ging naar de kerk en naar catechisatie", constateert iemand met spijt. "En in gesprek gaan met iemand buiten de kerk, hoe doe je dat eigenlijk?"
Het antwoord op deze en andere vragen vinden de kerkenraadsleden, predikanten en andere belangstellenden in de dikke map die ze mee naar huis krijgen. Maar liefst dertig praktijkvoorbeelden van gemeenten die werk maken van hun missionaire taak staan erin beschreven. Ook de dvd die het missionaire gesprek op gang brengt, krijgen ze mee. Om in hun eigen kerk over door te praten.
U kon tot 11-10-2009 reageren op dit artikel.