Zoals dat vroeger wel vaker ging, ook bij Lubbert Gerritsen en Beertje Bonestroo begon het met de vraag om een huishoudster. Ze hebben hun relatie na 35 jaar samenwonen nu maar geformaliseerd. foto Jeannette Hamstra
ERMELO - Ze noemen zichzelf een paar apart. Lubbert Gerritsen en Beertje Bonestroo uit Ermelo. In oktober worden ze resp. 82 en 81 jaar, afgelopen maandag zegden ze na 35 jaar samenwonen ja tegen de ambtenaar van de burgerlijke stand.
Ze kozen er uiteindelijk toch voor een wettige verbintenis aan te gaan. Ze lieten zich als partners registeren. Een geregistreerd partnerschap, dat lijkt vooral iets voor jongelui die 'maling' hebben aan het huwelijk. De dienstdoend ambtenaar had inderdaad nooit eerder een stel van die leeftijd in deze 'alternatieve echt' verbonden.
In 1977 zette Lubbert een advertentie voor een huishoudelijke hulp. Dat die 'hulp' voor de rest van zijn leven bij hem zou blijven kon hij toen nog niet vermoeden. De vriendin van Beppie (roepnaam van Beertje) reageerde op de advertentie en vroeg Beppie mee te gaan op sollicitatiegesprek. Aangekomen bij Lubberts huis in Putten haakte de vriendin af omdat het er naar kalveren stonk en er een oude auto voor de deur stond.
"Maar ik wilde die man wel eens zien. Ik was al een aantal jaren weduwe en het alleen zijn zat. Dus ik heb hem een brief geschreven met mijn telefoonnummer erin. Een paar dagen later belde hij op", herinnert Beppie zich. Ze spraken af bij het station in Nunspeet. Lubbert zou met zijn bril heen en weer zwaaien. Toen ze daar arriveerde zag ze geen oude auto en ook geen man met een bril zwaaien. "Ik dacht, ik loop een blauwtje", lacht ze. Ze besloot een rondje te rijden en nog eens te kijken. "Maar ik stond er wel, alleen had ik een andere auto bij me", reageert Lubbert.
Ter kennismaking dronken ze een kopje koffie bij de Zwarte Boer. Lubbert moest even bellen. "En toen hoorde ik hem tegen zijn broer zeggen: alles goed", zegt zij weer. Een jaar later ging het stel samenwonen en vanaf die tijd deelden ze lief en leed.
Ooit stelde de notaris wel wel een samenlevingscontract op, maar aan trouwen dachten ze niet. Al helemaal niet aan een partnerschapsregistratie. Nu de jaren echt beginnen te tellen, zijn ze toch het nut van een wettige verbintenis gaan inzien. Ze willen allebei dat de ander goed verzorgd achterblijft. "Maar ik hou wel gewoon mijn eigen achternaam hoor", zegt Beppie stellig.
Tijdens de plechtigheid zijn er geen zenuwen. Beppie vraagt de ambtenaar wat er nu eigenlijk gaat veranderen door de handtekening. Waarop de ambtenaar met een knipoog antwoordt dat het verschil hem zit in het feit dat Lubbert nu wettelijk onder de plak zit. Waarop Lubbert grapt: "Zal ik dan maar meteen gaan?"
Het krasse stel zit nog vol plannen. Een vakantiereis naar het buitenland, een nieuwe bril en een nieuw gebit staan op de agenda. "Ach, hij brengt me met de auto overal naar toe en ik doe het huishouden. En dat is toch goed zo", kijkt Beertje haar wettige partner aan. Hij knikt goeiig en spreekt de wens uit dat ze nog jaren samen zullen zijn.
U kon tot 09-04-2010 reageren op dit artikel.