Het maaien van rogge is een vaardigheid die dreigt uit te sterven.De organisatoren van de Ermelose en Puttense oogstfeesten proberen de traditie te behouden.foto Bram van de Biezen
ERMELO - Een kwartier heeft de groep geschuild in een kleine schuur van boer Aaldert Ruiter, dan is het buitje over.
Eimert Kuiper en Steven van Hell 'commanderen' de ploeg weer aan het werk. "Van deze bui droogt de rogge wel weer op," antwoordt Van Hell op de vraag of de nattigheid geen kwaad kan.De maaidag zaterdag aan de Oude Nijkerkerweg in Ermelo was een voorbereiding op de oogstfeesten in Putten en Ermelo, 6 en 20 augustus. De zaterdag gemaaide rogge wordt dan 'live' gedorst. ,,Op traditionele manier natuurlijk, met de vlegel," verzekert Kuiper, voorzitter van de Ermelose oogstfeeststichting.
Met een blik op de lucht constateert een van de oude boeren: "Oogstwolken. Nee, ken je dat woord niet? Meestal gaat het dan niet regenen." Dit keer klopt dat niet. Een ander heeft een traditionele zithouding aangenomen: knieën op de grond, billen op de klompen die rechtop, aan zijn voeten, met de neus in de grond steken. "Zo deden we het vroeger altijd. Zit prima, geen stoel nodig." Hoewel in de zeventig, zo lenig is hij nog met zijn 'oude botten'. Met de hand op zijn buik voegt hij eraan toe: "En hier zit me ook niets in de weg."
Zichten en prikken zijn opzij gelegd. Het moment wordt benut om met de haarhamer het lemmet 'haarscherp' te slaan. ,,Hoe dunner die rand, hoe scherper,'' licht Van Hell toe.
"Tijdens het maaien moet je ook regelmatig de zicht slijpen met het streeksel," wijst hij naar een langwerpige metalen 'lat' in de achterzak van een van de maaiers. "Je moet netjes werk leveren, er mag niets achterblijven."
Belangrijk werk voor de vrouwen is dan ook het binden. Met een klein plukje stro binden ze een bundel roggehalmen samen, een techniek die je even door moet krijgen. De enige jongedame in het gezelschap krijgt het voorgedaan en heeft de slag snel aardig te pakken. Aan vrouwen en jonge mannen is het meeste gebrek bij het werk. Eimert Kuiper: "Het zou jammer zijn als deze vaardigheid uitsterft.''
Dat dreigt wel, weet hij
Niet als het aan Puttenaar Gijsbert van Winkel ligt. De twintigjarige boerenzoon is één van de twee jongelingen in de maaiploeg. "Ik vind het mooi, zo werken op de traditionele manier. Moet je nagaan dat de uitgestrekte akkers in de IJsselmeerpolders ooit ook zo werden gemaaid. Dan heb je wel respect voor het verleden."
Nu doen de maaiers bij Ermelo het 'voor de idylle', vertelt vrouw Alie. "Vroeger was het keihard werken."
U kon tot 23-08-2011 reageren op dit artikel.