Hermiene van 't Hul zweeft met hond Floris over het mulle zand in het Haspelbos tijdens de eerste canicross van Ermelo. foto Bram van de Biezen
Met een heupgordel om en de hond ervoor zweef je als het ware over het terrein", legt Bianca Koole uit Beneden-Leeuwen uit. Ze heeft net vijf kilometer afgelegd in krap negentien minuten. Aan haar voeten hijgt de vijf jaar oude Duitse staande Tom uit in het warme Haspelbos. Zijn lange poten en bruine rug en grote oren zijn nog nat van de plas waar deelnemers doorheen moesten. "Het is een schitterend parcours, heuvelachtig, afwisselend en uitdagend", aldus Koole.
De eerste editie van de Ermelose Canicross (cani is het Italiaanse woord voor hond) was vooral zwaar. "Het was erg warm. De stukken door het mulle zand zijn slopend", zegt Sarina Lammerts uit Beilen. De glimmend kortharige Weimaraner Tessa van twee jaar lijkt nergens last van te hebben. ,,Het verschil met een gewone hond? Nou, Tessa weet het verschil tussen links en rechts. En ze gaat op commando harder, go go go!"
Van heinde en ver zijn 71 deelnemers en honden zaterdag naar Ermelo gekomen voor de hardloopwedstrijd op tijd over vijf kilometer, 2800 meter of duizend meter voor kinderen en beginners. Er staan nog maar iets meer dan tien wedstrijden op de Nederlandse kalender en voor de meeste canicrossers geldt dat ze het zo leuk vinden, dat ze er graag een grote reisafstand voor over hebben.
Voor Carlien Harms uit Wijk bij Duurstede is het de eerste keer dat ze meedoet met hond Denha, een uit de kluiten gewassen lichtbruine ridgeback van net iets meer dan één jaar oud. "Hardlopen is voor ons allebei leuk en goed. En ik denk ook dat het goed is voor de relatie met je hond." Het is best spannend. "Als die nou maar niet midden in de race stopt om paardenpoep te gaan eten. En als die nou maar niet de andere kant op wil." Maar het gaat heel goed. De keuring door de dierenartsen van Animal Care in de Muzenhof ondergaat hij gewillig en rustig. En de start, het lastigste onderdeel vanwege blaffende en afleidende honden, gaat prima.
"Canicross is voor iedereen die het leuk vindt om te sporten en de band met zijn hond wil versterken", stelt Annemieke Saiboo van de organiserende kynologenclub Noordwest Veluwe. Het is een uit Engeland overgewaaide rage. De kynologenclub is inmiddels ook met trainingen begonnen voor leden. "Over het algemeen zijn het vooral baasjes met jachthonden zoals staandes en Mechelse herders die dit erg leuk vinden. Gezelschapshonden zie je iets minder."
De dierenartsen P.H. Heuperman en T. Snoek van Animal Care zien wel duidelijke verschillen met gewone honden en baasjes. "Ze zijn over het algemeen veel atletischer, beter op gewicht en beter getraind", vat Heuperman samen. Met de stethoscoop onderzoekt hij elke hond. "We luisteren of er geen ruis in de longen zit, of er hartritmestoornissen zijn."
Snoek vindt het een heel leuke sport. "Die heel goed is voor de hond. Een hond is een duursporter van nature. Een kat of een leeuw besluipt zijn prooi, trekt een sprint en slaat toe. De wolf en de hond hebben een hele andere tactiek. Ze jagen prooidieren op, ze kunnen en moeten het uren volhouden." Met drie keer per dag een blokje om kan de hond zijn intrinsieke behoefte om te bewegen niet kwijt. Als er iets leuk en goed is voor een hond, dan is het hardlopen, aldus Snoek. Elke hond is de keuring doorgekomen. De baasjes worden niet getest, maar de snelste finishers ogen eveneens atletisch. "De tijd hangt meer af van de conditie van de baas dan van het loopvermogen van de hond", zegt Nero de Boer uit Ermelo. "De hond kan wel veertig kilometer per uur; wie het best zijn hond kan bijhouden wint."
U kon tot 11-10-2011 reageren op dit artikel.