HARDERWIJK – „Het is geen plaatje, maar ze is wel heel erg lief.”
Jennifer Rietveld uit Harderwijk is één van de adoptieouders van een
ex-proefdier. „Onze Saartje is er één met een enorme gebruiksaanwijzing,
maar met een beetje tijd, geduld en liefde komt het allemaal wel goed. Ze is
al aardig ontdooid, maar het zal nooit een normaal hondje worden.”
Videoreportage
Dinsdag was het Wereldproefdierendag. Nog elk jaar worden er in Nederland op zo’n 600.000 dieren proeven uitgevoerd. De meeste proefdieren worden of weer opnieuw gebruikt of gedood. Sinds negen jaar probeert de Stichting Hulp en Herplaatsing Huisdieren (Shhh) ex-proefdieren een doorstart te laten maken als huisdier. Inmiddels heeft de stichting in zes jaar tijd bijna vierhonderd honden, katten, cavia’s en konijnen aan een nieuw leven kunnen helpen.
„Een druppel op de gloeiende plaat”, realiseert Eline Kooi van Shhh zich. Maar er zit een stijgende lijn in, omdat de contacten van de club bij laboratoria waar proefdieren worden gehouden, zich uitbreiden. „Een proces van stille diplomatie. Omdat wij heel discreet te werk gaan en we geheimhouding garanderen, beginnen ze ons daar te vertrouwen. We doen ook heel bewust niet aan politiek. Wij hebbenn stelregel: we willen zoveel mogelijk dieren een goed, nieuw leven geven.”
De stichting, waar in Nederland inmiddels zo’n zeventig vrijwilligers voor werken, heeft voor de eerste opvang gastgezinnen en pensions. Maar het uiteindelijke doel is de dieren een echt thuis te geven. „Toch wordt niemand echt eigenaar van de dieren. We geven ze in bruikleen. Een beetje op dezelfde manier als dierenasiels dat doen”, legt Kooi uit.
De ‘ nieuwe’ baasjes worden goed tegen het licht gehouden. Zo wordt er eerst een huisbezoek van dik twee uur afgelegd, waarna de stichting bepaalt of iemand wel of niet in aanmerking komt. Na plaatsing komen vrijwilligers nog geregeld bij het adoptiegezin kijken. „Het zijn niet zomaar dieren. Het zijn allemaal dieren met een enorme achterstand”, aldus Kooi.
Ook Saartje, de nieuwe huisgenoot van Jennifer Rietveld, wist van toeten noch blazen. Zo liep de beagle geregeld de vijver in de achtertuin in. „Dan denk je: je ziet toch dat dat water is, maar van dat soort dingen heeft Saartje totaal geen notitie”, verhaalt Rietveld.
Wat Saartje goed heeft gedaan is de aanwezigheid van twee soortgenootjes. „Ik had al twee pups toen ik op internet aan het surfen was en op de site van de stichting stuitte. Het besluit was snel genomen: Ik wil zo’n beestje een leuke oude dag geven.” En zo geschiedde.
Toch had dat heel wat voeten in de aarde. Saartje was ondanks haar 9 jaar een onzindelijke pup. „ Ze is thuis ook de onderliggende partij binnen de roedel, maar juist de aanwezigheid van de andere twee leert haar zich te gedragen als een echte hond.”
Wel moet Saartje een soort prednison slikken om al haar ‘ spontaan’ ontstane gezwellen te onderdrukken. „En ze loopt met een grote boog om mijn man heen. Ze heeft het niet zo op mannen.”
Op dit moment wachten nog een aantal ex-proefdieren op een nieuw baasje. Op de website: www.shhh.nl zijn ze te zien.



Sorteer reacties














U kon tot 04-01-2008 reageren op dit artikel.