VELUWE - Op zoek naar een overleden voorouder? De kans dat je hem of haar op internet vindt, wordt steeds groter.
Gelderland heeft inmiddels een mijlpaal bereikt. Een miljoen Gelderse overlijdensakten, van 1811 tot 1942, zijn de afgelopen jaren gedigitaliseerd en in een centrale database ondergebracht. Die gegevens kunnen worden geraadpleegd via de website http://www genlias.nl. Daarop staan niet alleen Gelderse data, de site is landsbreed. Genlias is een project van de vroegere Rijksarchiefdienst om de gegevens van de gehele openbare burgerlijke stand van Nederland voor een breed publiek toegankelijk te maken.
In korte tijd is Genlias een van de populairste overheidssites van Nederland geworden. Vorig jaar kreeg de hij 6,5 miljoen zoekvragen te verwerken, waarvan ongeveer 20 procent betrekking had op Gelderse gegevens.
Het aantal geboorte-, huwelijks- en overlijdensaktes in Nederland wordt geschat op circa 26 miljoen. Gelderland heeft er naar schatting 3,3 miljoen. Daarvan is nu bijna de helft op internet te vinden. Voor het merendeel zijn het overlijdensakten. Daarnaast gaat het om een paar honderdduizend huwelijksakten.
Volgens John Combé van het Gelders Archief in Arnhem zullen alle 3,3 miljoen akten, dus de complete burgerlijke stand van Gelderland - voorzover openbaar - over een jaar of zeven op het internet staan. Eerder al, in 2009, verwacht Combé alle overlijdensakten te hebben gedigitaliseerd. Dat zijn er circa anderhalf miljoen.
Combé begeleidt zestig vrijwilligers die de akten stuk voor stuk uitpluizen en in de database invoeren. Per jaar verwerken ze op die manier 250.000 akten. Hij noemt het 'modern monnikenwerk', waarvoor je wel zeer gedreven moet zijn. De vrijwilligers, van wie velen sinds het eerste uur, nu zo'n tien jaar geleden, met de gegevensverwerking bezig zijn, hebben veelal een achtergrond als amateurgenealoog of in ieder geval affiniteit met stamboomonderzoek.
Hoever kun je via Genlias teruggaan in de tijd? Peter Wouters, hoofd publieksbereik van het Gelders Archief: "Je kunt je stamboom tot 1811 uitpluizen, tenminste als alle gegevens gedigitaliseerd zijn en ook andere provincies hun werkzaamheden hebben afgerond." Wie verder wil zoeken zal andere bronnen moeten raadplegen, kerkelijke archieven bijvoorbeeld, en notariële akten.
Astrid van den Brink, een van de vrijwilligers van het Archief, is specialist in moeilijke handschriften. En die zitten er veelvuldig bij. Als werkneemster van TNT Post is ze gewend hanenpoten en krullen te ontcijferen, maar de soms kalligrafische schrifturen van negentiende-eeuwse ambtenaren kunnen ook haar nog dikwijls voor raadselen stellen. In haar eigen stamboom is Van den Brink gevorderd tot het begin van de negentiende eeuw. Dat is nog niet zover, maar ze doet het dan ook tussen de bedrijven door en op haar gemak.
Wat beweegt genealogen? "Je wilt weten waar je roots liggen", zegt vrijwilliger John Amaker, aangeland bij voorvaderen in de zestiende eeuw. En wat blijkt dan? "Een doorsnee-Nederlander komt uit Duitsland". Dat is geen geintje, maar een ervaringsgegeven, verzekert hij ons.
Waar houdt het zoeken op? Amaker: "Een genealoog is eigenlijk nooit klaar. Elk antwoord roept nieuwe vragen op. Maar op zeker moment ben je door je bronnen heen. Dan moet je er helaas een punt achter zetten."
U kon tot 17-08-2007 reageren op dit artikel.