HARDERWIJK - De verwachtingen waren hoog gespannen, maar de werkelijkheid stelt wat teleur.
Omdat de bodem, met uitzondering van een smalle sleuf, maar tot tachtig centimeter diep afgegraven mag worden, levert het archeologische onderzoek aan de Vijhestraat in Harderwijk in hoofdzaak slechts sporen op die teruggaan tot hooguit de zeventiende eeuw.Twee jaar geleden hadden de medewerkers van adviesbureau Raap nog drie maanden de tijd om minutieus het belendende perceel aan de Bruggestraat te onderzoeken. Het leverde een schat aan informatie op over de begintijd van Harderwijk. De meest opmerkelijke vondst was wel die van een soort van stenen stadskasteel uit het begin van de dertiende eeuw. Reikhalzend werd dan ook uitgekeken naar het vervolgonderzoek aan de Vijhestraat waar volgend jaar appartementen verrijzen.
In opdracht van de gemeente Harderwijk die het onderzoek financiert mogen projectleider Martin Schabbink en zijn kompanen nu twee weken aan de slag en meer dan de helft van deze periode zit er al op. "We komen niet toe aan de belangwekkende resultaten van de Bruggestraat. Ik had graag willen bekijken hoe de middeleeuwse sporen die we daar aangetroffen hebben, bijvoorbeeld van een greppelstelsel, doorlopen op het terrein van de Vijhestraat."
Schabbink toont begrip voor het standpunt van de gemeente dat archeologische overblijfselen behouden blijven voor de toekomst, maar is teleurgesteld dat zijn team nu niet toekomt aan een uitgebreide reconstructie van het verre verleden. Volgens de huidige wetgeving voor archeologisch onderzoek is een afgraving tot tachtig centimeter onder het maaiveld voldoende. Omdat het toekomstige appartementengebouw aan de Vijhestraat geen kelder krijgt, blijven eventuele bodemschatten, historische muurresten en andere sporen intact.
Raap krijgt door deze procedure, op een enkele uitzondering na, alleen de bewonersgeschiedenis vanaf de zeventiende eeuw in beeld. Zo zijn op tachtig centimeter diepte op een paar plekken een aantal stenen bloot gelegd die in eerste instantie leken te duiden op de basis van een stadsmuur. Nader onderzoek bracht echter aan het licht dat het afzonderlijke blokken betreft. Wellicht maakten ze deel uit van een soort begrenzing van het Heilige Geestgasthuis dat uit de veertiende eeuw dateert.
