Margreet Teunis achter de laptop: "Internetdating is voor mij, en waarschijnlijk voor veel anderen, dé manier om aan een partner te komen, want ik ga niet naar kroegen of discotheken en op mijn werk zit ik tussen vrouwen." foto Zutphens Persbureau
ZUTPHEN - Voordat de boeren er met onze vrouwen vandoor gingen heette het gewoon 'Man zoekt vrouw'. Contacten werden gelegd per advertentie en brief.
Zie ook:
Leve de vooruitgang. Jawel, maar er is ook een keerzijde. Margreet Teunis (47) uit Zutphen laat in haar boek 'Zoete, zachte dromen', beide zijden zien waarbij toch de donkere bladzijdes het meeste blijven hangen. Veel hooggespannen verwachtingen spatten al bij de eerste ontmoeting als een zeepbel uit elkaar omdat de toekomstige droompartner niet degene blijkt te zijn voor wie hij of zij zich via de mail uitgaf.
Teunis geeft enkele voorbeelden. "Mannen tussen de 40 en 50 houden van zeilen, motorcrossen en doen allemaal aan diepzeeduiken. Ze zoeken iemand zonder rugzak en vinden zichzelf een perfecte partner. De werkelijkheid is toch even anders."
Weer anderen sturen een foto van zichzelf, waarbij de wederhelft is weggeknipt. "Als je getrouwd bent best, maar wees dan zo eerlijk om daarvoor uit te komen."
Zelf is Teunis ook niet brandschoon. "Ik heb me vaak jonger voorgedaan dan ik ben, zo begin 40."
Tja, wie zonder zonde is..., het geeft aan dat er in deze wereld nogal wat gemarchandeerd wordt. "Toch heb ik er ook veel lol aan beleefd. Alleen, of samen met mijn vriendinnen. En dat voor 29 euro, want zoveel kost het om je te laten registeren bij datingsite Relatieplanet. Het is natuurlijk ongelooflijk spannend. Er waren avonden bij waarop ik met vijf mannen zat te mailen. Daarbij haalde ik soms hun namen door elkaar."
Teunis lacht bij de herinnering. De aanleiding voor het schrijven van het boek was minder vrolijk. Een botte afwijzing van een jurist, die letterlijk boven haar ging staan en drie seconden nodig had om haar af te serveren deed haar ontploffen van woede. In een boze mail gaf zij uiting aan haar frustraties. Er volgden nog meer scherpe epistels en die vormden het begin van 'Zoete, zachte dromen'.
Teunis had alle tijd om te schrijven. Als gevolg van een reuma-aandoening belandde de activiteitenbegeleidster in 2006 in de ziektewet. Ze verloor aanvankelijk alle zingeving in het leven, maar het schrijven bracht haar er weer bovenop.
"Kijk, niemand zit te wachten op de persoonlijke frustraties van Margreet Teunis. Daarom moest ik een formule bedenken die voor een grote groep herkenbaar en aantrekkelijk is. Die heb ik, denk ik, gevonden. Mijn boek draait om hoofpersoon Maggie, die ik allerlei avonturen laat beleven. De verhalen, die zich voor een belangrijk deel in Zutphen - Bult van Ketjen, station, postkantoor - afspelen heb ik gelardeerd met de nodige humor."
Maar Maggie is toch Margreet? "Nee, het boek is deels autobiografisch. Maggie is een losbandig type, dat ben ik niet. Maggie leeft bij de dag, heeft geen doel in haar leven. Bij haar gaan alle remmen los, ze springt zo bij een wildvreemde man in de auto."
Kenmerkend voor die losbandigheid is een seksscène met ene Anton, waarin het heet aan toe gaat. Eufemistisch uitgedrukt. "Ja, sommigen krijgen er rode oortjes van. Seks verkoopt hè..."
Verveling, onvrede, eenzaamheid, spanning en de zoektocht naar de ridder op het witte paard (bestaat die nog?) brachten Teunis in de wereld van internetdating. "Denk nu niet dat ik een zielige oude muts van in de 40 ben. Het is voor mij, en waarschijnlijk voor veel anderen, dé manier om aan een partner te komen, want ik ga niet naar kroegen of discotheken en op mijn werk zit ik tussen de vrouwen. Het heeft mij veel gebracht, maar het vreet ook energie. Ben een keer naar zo'n speeddate-sessie geweest. Krijg je 3 minuten de tijd om elkaar beter te leren kennen. Tien mannen kwamen achtereenvolgens aan mijn tafeltje zitten. Elke keer wist ik gelijk 'Nee, dit is hem niet', maar dan speel je het spel toch maar voor de vorm mee. Heel vermoeiend."
Internetdating, zo heeft Teunis gemerkt, werkt verslavend. Ze heeft het fenomeen de rug toegekeerd, maar helemaal los is ze er niet van. Teunis had de ervaringen niet willen missen. "Als je niks doet, in je cocon blijft zitten, gebeurt er ook niets. Bovendien heeft het me veel gebracht. Dit boek bijvoorbeeld, dat me hopelijk erkenning oplevert. Het is mijn kindje. Ik laat een stuk van mezelf zien. Door te schrijven kon ik mijn ervaringen verwerken."
Op het eind van het boek laat de auteur Maggie (of is het Margreet zelf?) nog een paar wijze woorden zeggen: "Ik ben door schade en schande wijs geworden. Op mijn eigen (hardleerse) wijze heb ik ervaren dat het najagen van een partner geen permanente oplossing biedt. Geluk kan je niet afdwingen en het cliché klopt; je moet eerst gelukkig zijn met jezelf. Een man moet een aanvulling zijn in plaats van een opvulling. Hopelijk dat veel vrouwen zich kunnen herkennen in mijn story."
Sorteer reacties
U kon tot 17-04-2008 reageren op dit artikel.