Opnames voor de film met de werktitel 'De IJssel doet je wat'. Een documentaire waar vijf amateurfilmers momenteel al hun energie in steken. foto's Ab Hakeboom
ZUTPHEN - Soms is er irritatie. Op de dagen dat files voor de oude IJsselbrug in Zutphen schering en inslag zijn, omdat het hoog water is. Heel soms zijn er echte problemen. Omdat bewoners van huizen nabij de IJssel geïsoleerd raken, alweer vanwege het hoge water.
Toch is het zo, dat de rivier de mensen meestal positief beroert. Hoe het
zit met die relatie mens en rivier onderzoekt de videoclub Zutphen en
omstreken (Vizeo) in de film 'De IJssel doet je wat'. Het is de werktitel
van een documentaire waar vijf amateurfilmers momenteel al hun energie in
steken. De film van dertig minuten is bedoeld voor het documentairefestival
van de Audio visuele Vereniging Oost, volgend voorjaar in Nijverdal.
In de film is het de 17-jarige sprankelende Eva Steenhuizen, met haar
uitstraling doet ze onmiddellijk denken aan een jonge uitgave van Sophie
Hilbrand, die de kijker meeneemt op onderzoek. Amateurfilmer Paul Goedheer
in het dagelijks leven docent van het Stedelijk Daltoncollege in Zutphen
vroeg haar voor die taak. De Zutphenaar kent haar als leerling die steevast
op de voorgrond treedt als er op school iets te doen is met theater. Bang
voor schijnwerpers is ze zeker niet en voor de camera evenmin, is al
gebleken. Eva is een schot in de roos, weet Goedheer.
Eva zakt als
kanovaarder de IJssel af en heeft diverse toevallige ontmoetingen. Een oude
boer, die zijn leven lang bij de IJssel woont, put uit zijn herinneringen
aan de oorlogsjaren. Een Zutphenaar die in een flat aan de IJssel woont
toont de foto's die hij maakte van de intrigerende luchten boven de IJssel
en een beeldend kunstenaar vertelt over haar liefde voor koeien en de
IJssel. Ook ondervraagt Eva een muskusrattenvangster. Zij vertelt hoe het
zit met de ratten en waarom ze een bedreiging vormen voor de dijken. Eva
geniet van de samenwerking met de groep filmers: "Iedereen is zo
enthousiast", maar ook van haar toeren in de kano. "Ohoo dacht ik
toen een heel grote boot op me af kwam. Ik voelde me echt een powergirl,
maar het was wel heel eng. De IJssel is ook beslist een gevaarlijke rivier."
De filmploeg heeft de geïnterviewden tijdens voorgesprekken zeer nauw
betrokken bij het project. Ook bij hen was sprake van een opvallend goede
wil, zegt Eva. "Het grappige is, dat iedereen een heel ander verhaal
vertelt. En dan ergens komt alles ook weer bij elkaar, er is iets in de
beleving dat mensen samen hebben. Ik heb echt een andere kijk gekregen op de
rivier." De documentaire omvat uiteraard meer dan een handvol
interviews. Het materiaal is doorspekt met informatie over de onderwerpen
als de historische context, de landschappelijke betekenis en de invloeden
van het weer.
Over het weer kunnen ook de filmers meepraten, hun
flexibiliteit is behoorlijk op de proef gesteld. De weersomstandigheden, bij
voorkeur (half)bewolkt, spelen een cruciale rol. Op een aantal draaidagen
ging het dan ook mis en moest het draaiboek worden bijgesteld.
In
september is het werk voor Eva gedaan. Dan zet de filmcrew de volgende stap:
de montage van de film. Goedheer: "Wij hebben in het voorjaar al
diverse workshops gehad van een professional. Over de belichting, geluid,
het scenario, het draaiboek en dat soort onderwerpen. Nu komt de montage aan
de beurt. Ik voel me weer in de schoolbank zitten, het is heel leerzaam zo
bezig te zijn." Goedheer heeft niet een groot regisseur als voorbeeld
in zijn hoofd, vertelt hij. "Eigenlijk ben ik niet eens zo'n filmfreak,
maar na de workshops ben ik toch veel meer op andermans werk gaan letten."
Wat Goedheer ook mooi vindt aan het project is de samenwerking met de andere
filmers. "Je werkt wel eens aan een estafettefilm, maar vaak ben je als
filmer toch solistisch bezig. Iedereen heeft ook min of meer zijn eigen
voorkeur. Wij hebben iemand die vooral animatiefilms in elkaar zet, een
ander is gespecialiseerd in sketches en iemand maakt vooral reisverslagen.
Ook hebben we iemand die bij elk evenement met de camera klaar staat. In de
samenwerkig geven we elkaar ook de ruimte. We hangen niet te zeer aan het
script. Iemand van ons heeft met de camera in het gras liggend fraaie
opnames gemaakt, die vrijheid moet je hebben."
Blij is Goedheer met de toestemming, die Liselore Gerritsen gaf om haar lied
'Iedereen heeft zijn rivier en ik, ik heb de IJssel' te verwerken in de
rivier. Een mooier slot van de karakterschets van de river kunnen de filmers
zich niet wensen. Toch rest Goedheer nog eens wens. "Het zou heel mooi
zijn als de film na de vertoning op het festival nog een bestemming krijgt.
We steken er zo ontzettend veel tijd in. Helaas heeft de VVV geen interesse
getoond, maar misschien staat er nog iemand op die dat wel heeft."
Sorteer reacties
U kon tot 17-09-2008 reageren op dit artikel.