Zie ook:
Tot voor kort zat Liselotte, die zich zes jaar geleden tot het islamitische
geloof bekeerde, in het restaurant naar haar waterratjes te kijken. "
Dan zag ik mijn man (sinds acht jaar ook een bekeerde moslim, red.) en
zoontje heel veel lol hebben. Uiteraard wil ik dat ook. Ik was dan ook
helemaal gelukkig toen ik hoorde van de burqini. Woh, dat is dé oplossing,
dacht ik."
Maar niet in Zwolle dus. De teleurstelling is
groot, maar Liselotte is niet het type om bij de pakken neer te zitten. "
Ik doe het niet om te provoceren, maar ik wil wel proberen een lans voor de
burqini te breken. Ik kan me voorstellen dat mensen die zo'n badpak nog
nooit gezien hebben, het vreemd vinden. Ik ben ook al in een Landal- park
geweest met de familie. Nee, daar ben ik niet weggestuurd. Ik kreeg wel
opmerkingen als 'heb je kleren aan?' Met dat soort reacties ben ik blij,
want dan kan ik vertellen wat het echt is. Het is gewoon een iets groter
badpak", glimlacht ze. "Van echt badpakkenstof. Het is heel licht.
Heel anders dan gewone kleding."
Liselottes hoop is dat straks
meer moslima's zich in een burqini te water laten. "Dan wordt het
normaler. Wordt er niet meer zo vreemd gekeken. Dat is ook de reden dat ik
erover wil vertellen. Niet omdat ik wraak wil nemen op het Hanzebad. Ik wil
graag zwemmen. Met mijn zoontje. En misschien dat ik de directeur z'n
reactie als mens wel begrijp, maar dit is een openbaar zwembad. Ik doe niets
verwerpelijks."
Liselotte ziet de burqini vooral als
integratiemiddel. "Ik houd niet zo van aparte clubjes. Ik heb vroeger
wel alleen met vrouwen gezwommen. Dat waren vaak wat oudere dames die
meededen omdat het dan rustig was in het zwembad. Helaas doken er ook
geregeld mannen op. Voor mij reden om niet meer te gaan. De burqini is dus
een uitkomst. Zo hoef ik anderen niet lastig te vallen met mijn wensen."
De 26-jarige Zwolse is altijd in religie geïnteresseerd geweest. "
Alles waar ik voor stond, vond ik in de islam. Ook hoe er met vrouwen wordt
omgegaan. Ik begrijp dat anderen het vreemd vinden dat vrouwen en mannen hun
eigen ingang in de moskee hebben, maar zelf vind ik het prettig tussen
vrouwen te zitten. Onze gesprekken zijn diepgaander. Ik vind de manier
waarop er in het westen naar én tegen vrouwen wordt aangekeken niet prettig.
Er wordt naar de buitenkant, de huls gekeken, maar het gaat om de
binnenkant. Ik word met mijn hoofddoek en in burqini natuurlijk ook van de
buitenkant bekeken, maar dan wordt dat wel altijd met iets religieus in
verband gebracht. Dat vind ik niet erg. Daar wil ik graag over praten."
"Ik ben lange tijd ook in het socialisme geïnteresseerd geweest"
, vertelt Liselotte. Het goede daarvan vind ik terug in de islam. Het
zorgzame. Moslims betalen armenbelasting, er is oog en hulp voor mensen die
het minder hebben. Ik vind het jammer dat deze kanten van de islam bijna
nooit worden belicht. De moslims waarover je zoveel slechts hoort in het
nieuws, dat zijn niet de gewone moslims."
Sorteer reacties
